noun · femininefirst declension
lautitia
lautitia f (genitive lautitiae)
Meaning
- feminineelegance, splendour, magnificence
- femininesumptuousness, luxury
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | lautitia | lautitiae |
| genitive | lautitiae | lautitiārum |
| dative | lautitiae | lautitiīs |
| accusative | lautitiam | lautitiās |
| ablative | lautitiā | lautitiīs |
| vocative | lautitia | lautitiae |
lautĭtĭa, ae, f. lautus,
I. elegance, splendor, magnificence in one's style of living, in one's house, furniture, food, etc.
I. In gen., Sen. Ep. 114, 9:
fama ad te de mea nova lautitia veniet, Cic. Fam. 9, 16, 8: esse in lautitiis, Petr. 32: accuratissimae lautitiae, id. 34: summa cenarum lautitia, Plin. 35, 12, 46, § 162: lautitiae causa, id. 36, 6, 5, § 45: munditiarum lautitiarumque studiosissimus, Suet. Caes. 46: lautitia, epularum magnificentia, Paul. ex Fest. p. 117 Müll.—II. Lautitia farina appelabatur ex tritico aqua consperso, Paul. ex Fest. p. 118 Müll.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
lautitia ae, f
lautus, elegance, splendor, magnificence, luxury : mea nova: illa tua.
Origins
Latin -ia Latin -itia Latin lautitia From lautus + -itia.