noun · femininethird declension
lātrātrīx
lātrātrīx f (genitive lātrātrīcis, masculine lātrātor)
Classical[ɫaːˈtraː.triːks]Ecclesiastical[laˈtraː.triks]
Meaning
- she who barks or rants
- female dog
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | lātrātrīx | lātrātrīcēs |
| genitive | lātrātrīcis | lātrātrīcum |
| dative | lātrātrīcī | lātrātrīcibus |
| accusative | lātrātrīcem | lātrātrīcēs |
| ablative | lātrātrīce | lātrātrīcibus |
| vocative | lātrātrīx | lātrātrīcēs |
Origins
From lātrō, lātrātum (“to bark”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).