adjectivethird-declension one-termination adjective
latifrōns
latifrōns (genitive latifrontis)
Classical[ˈɫa.tɪ.frõːs]Ecclesiastical[ˈlaː.ti.frons]
Meaning
- New Latinone terminationhaving a broad front or forehead
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | latifrōns | latifrōns | latifrōns |
| genitive | latifrontis | latifrontis | latifrontis |
| dative | latifrontī | latifrontī | latifrontī |
| accusative | latifrontem | latifrontem | latifrōns |
| ablative | latifrontī latifronte | latifrontī latifronte | latifrontī latifronte |
| vocative | latifrōns | latifrōns | latifrōns |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | latifrontēs | latifrontēs | latifrontia |
| genitive | latifrontium | latifrontium | latifrontium |
| dative | latifrontibus | latifrontibus | latifrontibus |
| accusative | latifrontīs latifrontēs | latifrontīs latifrontēs | latifrontia |
| ablative | latifrontibus | latifrontibus | latifrontibus |
| vocative | latifrontēs | latifrontēs | latifrontia |
Origins
New Latin; from lātus (“broad”) + frōns (“forehead, front”).