LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

lascīvia

lascīvia f (genitive lascīviae)
Classical[ɫasˈkiː.wi.a]Ecclesiastical[laʃˈʃiː.vi.a]

Meaning

  1. wantonness, jollity

Latīnē defined in Latin in our graded readers

alacritās lūdendī
lascīvia -ae (f) — in Epistulae, ch. 6

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Petulans · Procax · Protervus · Lascivus

The petulans (σπαταλῶν) sins against modestia through wantonness, raillery, and needless attack; the procax, through importunity and boisterous forwardness; the protervus (from proterere? or ταράξαι?) from impetuosity and haughty recklessness; the lascivus, through unrestrained frolicksomeness and inclination for play. Hence petulantia has its foundation in aversion to rest and quietness, or in the love of mischief; procacitas, in assurance or complete impudence; protervitas, in a feeling of strength, or in insolence; lascivia, in high spirits, or the want of seriousness. (iii. 40.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativelascīvialascīviae
genitivelascīviaelascīviārum
dativelascīviaelascīviīs
accusativelascīviamlascīviās
ablativelascīviālascīviīs
vocativelascīvialascīviae

lascīvĭa, ae, f. lascivus,
I. sportiveness, playfulness, frolicsomeness, jollity.
I. In a good sense (class.): adulescens plenus amoris ac lasciviae, Plaut. Trin. 3, 3, 23: hilaritas et lascivia, Cic. Fin. 2, 20, 65: laeta (agrestium), Lucr. 5, 1400: ut nudi juvenes, Lycaeum Pana venerantes, per lusum atque lasciviam currerent, Liv. 1, 5, 2 Drak.: in juvenales lusus lasciviamque versi, id. 24, 16, 14; 37, 20, 5: piscium, Pac. ap. Cic. Div. 1, 14, 24: si quid per lasciviam, et non data opera ut furtum committeretur, factum sit, Gai. Inst. 3, 181.—Of inanim. things: naturae, Plin. 11, 37, 45, § 123.—Comic.: o virgarum lascivia, thou scourge's pastime! Plaut. As. 2, 2, 32.—
II. In a bad sense, wantonness, licentiousness, petulance, impudence, lewdness, lasciviousness (mostly postAug.; not in Cic.): quos soluto imperio licentia corruperat, Sall. J. 39 fin.; with superbia, id. ib. 41: maledicendi, Quint. 9, 2, 76: theatralis populi, Tac. A. 11, 13: lasciviae notae, of lewdness, Suet. Calig. 36; cf.: Caesonia luxuriae ac lasciviae perditae, id. ib. 25: ignoscitur, nisi in lata et incauta neglegentia vel lascivia fuit, Mos. et Rom. Leg. Coll. 12, 5, 2; cf. Gai. Inst. l. l. supra. —Of a licentious, prolix style: lasciviae flosculis capi, Quint. 2, 5, 22: alios recens haec lascivia deliciaeque et omnia ad voluptatem multitudinis imperitae composita delectant, id. 10, 1, 43: lasciviam a vobis prohibetote, impious exultation, Liv. 23, 10, 3 Gronov. ad loc.

Origins

From lascīvus (“wanton, petulant, sportive”).

Descendants
  • Catalanlascívia

In English words that came into English from lascīvia

  • lasciviouslascīviōsus

Quick answers

What does lascīvia mean in Latin?
lascīvia, a noun, means “wantonness, jollity”.
What is the genitive of lascīvia?
The genitive singular is lascīviae. lascīvia is feminine, first declension.
How do you pronounce lascīvia?
In classical Latin, [ɫasˈkiː.wi.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [laʃˈʃiː.vi.a].