noun · neutersecond declension
larbason
larbason n (genitive larbasī)
Classical[ˈɫar.ba.sɔn]Ecclesiastical[ˈlar.ba.s̬on]
Meaning
- neuterantimony, stibium
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | larbason | larbasa |
| genitive | larbasī | larbasōrum |
| dative | larbasō | larbasīs |
| accusative | larbason | larbasa |
| ablative | larbasō | larbasīs |
| vocative | larbason | larbasa |
larbăson, i, n.,
I. antimony, Plin. 33, 6, 33, § 101 (Sillig, larbasim).
Origins
Borrowed from Ancient Greek λάρβᾰσον (lárbăson).