LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

laqueārius

laqueārius m (genitive laqueāriī or laqueārī)
Classical[ɫa.kʷeˈaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[la.kʷeˈaː.ri.us]

Meaning

  1. a maker of paneled ceilings.
  2. Late Latina gladiator who used a noose as a weapon
    Laqueariorum pugna erat fugientes in ludo homines iniecto laqueo inpeditos consecutosque prostrare amictos umbone pellicio.early 7th c. CE, Isidore of Seville, Etymologiae sive Origines 18.56

Declension

declension
formsingularplural
nominativelaqueāriuslaqueāriī
genitivelaqueāriī
laqueārī
laqueāriōrum
dativelaqueāriōlaqueāriīs
accusativelaqueāriumlaqueāriōs
ablativelaqueāriōlaqueāriīs
vocativelaqueārielaqueāriī

lăquĕārĭus, ii, m. laquear,
I. one that makes panelled ceilings, a ceiling-maker (late Lat.): architecti, laquearii, Cod. Th. 13, 4, 2.—
II. Perh. a kind of gladiator; v. the foll. art.

Origins

In sense 1, from laquear (“panelled ceiling”). In sense 2, from laqueus (“noose, snare”) + -ārius.

Descendants
  • Italianlaqueario

Quick answers

What does laqueārius mean in Latin?
laqueārius, a noun, means “a maker of paneled ceilings.; a gladiator who used a noose as a weapon”.
What is the genitive of laqueārius?
The genitive singular is laqueāriī. laqueārius is masculine, second declension.
How do you pronounce laqueārius?
In classical Latin, [ɫa.kʷeˈaː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [la.kʷeˈaː.ri.us].