noun · masculinethird declension
languor
languor m (genitive languōris)
Classical[ˈɫaŋ.ɡʷɔr]Ecclesiastical[ˈlaŋ.ɡʷor]
Meaning
- masculinefaintness, feebleness, languor, apathy
Latīnē defined in Latin in our graded readers
mollis quiēs corporis sine vīlanguor -ōris (m) — in Metamorphoses I, ch. 23
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | languor | languōrēs |
| genitive | languōris | languōrum |
| dative | languōrī | languōribus |
| accusative | languōrem | languōrēs |
| ablative | languōre | languōribus |
| vocative | languor | languōrēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- desidiae et languori se dedere
- to abandon oneself to inactivity and apathy.
- languorem, molestiam legentium animis afferre
- to weary, bore the reader.
languor, ōris, m. langueo,
I. faintness, feebleness, weariness, sluggishness, languor, lassitude.
I. Lit.
A. In gen. (class.; cf.: torpor, torpedo, veturnus): ubi saepe ad languorem tua duritia dederis octo validos lictores. Plaut. As. 3, 2, 28:
haec deambulatio me ad languorem dedit, has fatigued me, Ter. Heaut. 4, 6, 3: (animus) cum languore corporis nec membris uti nec sensibus potest, on account of lassitude of the body, Cic. Div. 2, 62, 128: languore militum et vigiliis periculum augetur, Caes. B. G. 5, 31.— In plur., Cat. 55, 31.—Transf., of things, of the faintness, paleness of colors, Plin. 37, 9, 46, § 130.—Poet., of the sea, stillness, calmness: et maria pigro fixa languore impulit, Sen. Agm. 161.—B. In partic., faintness, weakness, languor proceeding from disease (poet. and in post-Aug. prose):
aquosus, dropsy, Hor. C. 2, 2, 15: languor faucium, Suet. Ner. 41: in languorem incidit, id. Tib. 72: ipsum languorem peperit cibus imperfectus, Juv. 3, 233: vere languores nostros ipse tulit, Vulg. Isa. 53, 4: a languoribus sanari, id. Luc. 6, 18.—II. Trop., faintness, dulness, sluggishness, apathy, inactivity, listlessness (class.):
languori se desidiaeque dedere, Cic. Off. 1, 34, 123: languorem afferre alicui, opp. acuere, id. ib. 3, 1, 1; id. Phil. 7, 1, 1: bonorum, id. Att. 14, 6, 2: in languorem vertere, Tac. H. 2, 42: amantem languor Arguit, Hor. Epod. 11, 9; cf. Val. Fl. 7, 194.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
languor ōris, m
LAG-, faintness, feebleness, weariness, sluggishness, languor, lassitude : me deambulatio ad languorem dedit, has fatigued , T.: corporis: languore militum periculum augetur, Cs.: ficto languore, feigned illness , O.: aquosus, dropsy , H.: Languorem peperit cibus imperfectus, Iu.—Fig., dullness, apathy, inactivity, listlessness : exspectatio quantum adferat languoris animis: bonorum: amantem languor Arguit, melancholy , H.
Origins
Proto-Indo-European *(s)leg-der. Latin langueō Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *-s Proto-Indo-European *-ōs Proto-Italic *-ōs Latin -or Latin languor From langueō (“to be faint, weary, languid”) + -or.
Descendants
- Englishlanguor
- Frenchlangueur
- Italianlanguore
- Portugueselangor
- Romanianlingoare
- Spanishlanguor
- Albanianlëngjyrë
- Aromanianlãngoari
In English words that came into English from languor
- languorlanguor