noun · masculinesecond declension
lanciārius
lanciārius m (genitive lanciāriī or lanciārī)
lancearius
Meaning
- Late Latinlancer
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | lanciārius | lanciāriī lanceāriī |
| genitive | lanciāriī lanciārī, lanceārī, lanceāriī | lanciāriōrum lanceāriōrum |
| dative | lanciāriō lanceāriō | lanciāriīs lanceāriīs |
| accusative | lanciārium lanceārium | lanciāriōs lanceāriōs |
| ablative | lanciāriō lanceāriō | lanciāriīs lanceāriīs |
| vocative | lanciārie lanceārie | lanciāriī lanceāriī |
lancĭārĭus (lancĕār-), ĭi, m. lancea,
Origins
Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -āriusnom. Latin -ārius Latin lanciārius From lancea (“lance, spear”) + -ārius (occupational suffix).
Gallo-Romance
- Catalanllancer
- Frenchlancier
Ibero-Romance
- Portugueselanceiro
- Spanishlancero
- Asturianllanceru
- Galicianlanceiro
Italo-Romance
- Italianlanciaio