proper noun · masculinethird declension
Lacmōn
Lacmōn m sg (genitive Lacmōnis)
Classical[ˈɫak.moːn]Ecclesiastical[ˈlak.mon]
Meaning
- The highest summit of Mount Pindus
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Lacmōn | — |
| genitive | Lacmōnis | — |
| dative | Lacmōnī | — |
| accusative | Lacmōnem | — |
| ablative | Lacmōne | — |
| vocative | Lacmōn | — |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Λάκμων (Lákmōn).