LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

laciniātus

laciniātus (feminine laciniāta, neuter laciniātum)
Classical[ɫa.kɪ.niˈaː.tʊs]Ecclesiastical[la.t͡ʃi.niˈaː.tus]

Meaning

  1. New Latinadjectivefringed
  2. New Latinadjectivelaciniate

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativelaciniātuslaciniātalaciniātum
genitivelaciniātīlaciniātaelaciniātī
dativelaciniātōlaciniātaelaciniātō
accusativelaciniātumlaciniātamlaciniātum
ablativelaciniātōlaciniātālaciniātō
vocativelaciniātelaciniātalaciniātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativelaciniātīlaciniātaelaciniāta
genitivelaciniātōrumlaciniātārumlaciniātōrum
dativelaciniātīslaciniātīslaciniātīs
accusativelaciniātōslaciniātāslaciniāta
ablativelaciniātīslaciniātīslaciniātīs
vocativelaciniātīlaciniātaelaciniāta

Origins

From lacinia + -ātus.

Quick answers

What does laciniātus mean in Latin?
laciniātus, a adjective, means “fringed; laciniate”.
How do you pronounce laciniātus?
In classical Latin, [ɫa.kɪ.niˈaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [la.t͡ʃi.niˈaː.tus].