adjectivefirst/second-declension adjective
laciniātus
laciniātus (feminine laciniāta, neuter laciniātum)
Classical[ɫa.kɪ.niˈaː.tʊs]Ecclesiastical[la.t͡ʃi.niˈaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectivefringed
- New Latinadjectivelaciniate
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | laciniātus | laciniāta | laciniātum |
| genitive | laciniātī | laciniātae | laciniātī |
| dative | laciniātō | laciniātae | laciniātō |
| accusative | laciniātum | laciniātam | laciniātum |
| ablative | laciniātō | laciniātā | laciniātō |
| vocative | laciniāte | laciniāta | laciniātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | laciniātī | laciniātae | laciniāta |
| genitive | laciniātōrum | laciniātārum | laciniātōrum |
| dative | laciniātīs | laciniātīs | laciniātīs |
| accusative | laciniātōs | laciniātās | laciniāta |
| ablative | laciniātīs | laciniātīs | laciniātīs |
| vocative | laciniātī | laciniātae | laciniāta |
Origins
From lacinia + -ātus.