noun · masculinesecond declension
Lacedaemonius1
Lacedaemonius m (genitive Lacedaemoniī or Lacedaemonī, feminine Lacedaemonia)
Classical[ɫa.kɛ.dae̯ˈmɔ.ni.ʊs]Ecclesiastical[la.t͡ʃe.deˈmɔː.ni.us]
Meaning
- masculineLacedaemonian (native or inhabitant of Lacedaemon) (usually male)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Lacedaemonius | Lacedaemoniī |
| genitive | Lacedaemoniī Lacedaemonī | Lacedaemoniōrum |
| dative | Lacedaemoniō | Lacedaemoniīs |
| accusative | Lacedaemonium | Lacedaemoniōs |
| ablative | Lacedaemoniō | Lacedaemoniīs |
| vocative | Lacedaemonī | Lacedaemoniī |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Λακεδαιμόνιος (Lakedaimónios).
Descendants
- EnglishLacedaemonian
- Italianlacedemonio
- FrenchLacédémonienfrom Middle French Lacedæmonien