proper noun · masculinesecond declension
Kiliānus
Kiliānus m sg (genitive Kiliānī)
Ecclesiastical[ki.liˈaː.nus]
Meaning
- A masculine given name
Domaratus, Kilianus subiudices
1254, Album Palaeographicum, published 1935, XIV, 28:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Kiliānus | — |
| genitive | Kiliānī | — |
| dative | Kiliānō | — |
| accusative | Kiliānum | — |
| ablative | Kiliānō | — |
| vocative | Kiliāne | — |
Origins
From Old Irish Cillín (“Killian”).