adjective
jūris-pĕrītus
Meaning
- skilled
jūris-pĕrītus or jūrĕ-pĕrītus (freq. also separately), i, m. adj. 2. jus-peritus,
I. skilled or learned in the law (class.):
Fabius Pictor et juris et litterarum et antiquitatis bene peritus, Cic. Brut. 21, 81: Apollo, Juv. 1, 128.—Comp.: Quis jure peritior? Cic. Clu. 38, 108.—Sup.: eloquentium jurisperitissimus Crassus, jurisperitorum eloquentissimus Scaevola, Cic. Brut. 39, 145.