adjectivefirst/second-declension adjective
iuvencus1
iuvencus (feminine iuvenca, neuter iuvencum)
Classical[jʊˈwɛŋ.kʊs]Ecclesiastical[juˈvɛŋ.kus]
Meaning
- adjectiverareyoung
Latīnē defined in Latin in our graded readers
bōs iuvenisiuvencus -ī (m) — in Metamorphoses I, ch. 6
taurus iuvenisiuvencus -ī (m) — in Aeneis, ch. 13
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | iuvencus | iuvenca | iuvencum |
| genitive | iuvencī | iuvencae | iuvencī |
| dative | iuvencō | iuvencae | iuvencō |
| accusative | iuvencum | iuvencam | iuvencum |
| ablative | iuvencō | iuvencā | iuvencō |
| vocative | iuvence | iuvenca | iuvencum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | iuvencī | iuvencae | iuvenca |
| genitive | iuvencōrum | iuvencārum | iuvencōrum |
| dative | iuvencīs | iuvencīs | iuvencīs |
| accusative | iuvencōs | iuvencās | iuvenca |
| ablative | iuvencīs | iuvencīs | iuvencīs |
| vocative | iuvencī | iuvencae | iuvenca |
jŭvencus, a, um (
I. gen. plur. juvencūm, Verg. A. 9, 609), adj. contr. from juvenicus, from juvenis, young (mostly poet.):
ecus, Lucr. 5, 1074: gallinae, Plin. 10, 53, 74, § 146.—More freq., II. Subst.
A. jŭvencus, i, m.
1. Sc. bos, a young bullock:
aspice, aratra jugo referunt suspensa juvenci, Verg. E. 2, 66; 7, 11; id. A. 6, 38: est in juvencis, est in Equis patrum virtus, Hor. C. 4, 4, 30: fessi juvenci, Ov. M. 14, 648; Varr. R. R. 2, 5, 6.—b. Poet. transf., neat's leather:
clipeum vestisse juvenco, Stat. Th. 3, 591.— 2. Sc. homo, a young man:
te suis matres metuunt juvencis, Hor. C. 2, 8, 21.— B. jŭvenca, ae, f.
1. (Sc. bos.) A young cow, heifer:
pascitur in magna Sila formosa juvenca, Verg. G. 3, 219; Hor. C. 2, 5, 6; id. Ep. 1, 3, 36; Juv. 6, 49.—Origins
From Proto-Italic *juwenkos, from Proto-Indo-European *h₂yuHn̥ḱós, equivalent to iuvenis + -cus. De Vaan suggests that Latin -enc- instead of -inc- is explainable either as a Sabellicism or as the result of analogical remodeling after iuvenis or iuventus.