noun · masculinefirst declension
iūrista
iūrista m (genitive iūristae)
Classical[juːˈrɪs.ta]Ecclesiastical[juˈris.ta]
Meaning
- Medieval Latinjurist
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | iūrista | iūristae |
| genitive | iūristae | iūristārum |
| dative | iūristae | iūristīs |
| accusative | iūristam | iūristās |
| ablative | iūristā | iūristīs |
| vocative | iūrista | iūristae |
Origins
iūs (“law”) + -ista (“-ist”)
Elsewhere
- Catalanjurista
- Englishjurist
- Frenchjuriste
- Romanianjuristfrom French juriste
- Italiangiurista
- Portuguesejurista
- Spanishjurista
- GermanJurist
- Galicianxurista
- Russianюри́ст
→ Norwegian
- Bokmåljurist
- Nynorskjurist