adjectivefirst/second-declension adjective
iūdicātīvus
iūdicātīvus (feminine iūdicātīva, neuter iūdicātīvum)
Classical[juː.dɪ.kaːˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[ju.di.kaˈtiː.vus]
Meaning
- Late LatinadjectiveliterallyOf or pertaining to judging or judgement; judgemental
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | iūdicātīvus | iūdicātīva | iūdicātīvum |
| genitive | iūdicātīvī | iūdicātīvae | iūdicātīvī |
| dative | iūdicātīvō | iūdicātīvae | iūdicātīvō |
| accusative | iūdicātīvum | iūdicātīvam | iūdicātīvum |
| ablative | iūdicātīvō | iūdicātīvā | iūdicātīvō |
| vocative | iūdicātīve | iūdicātīva | iūdicātīvum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | iūdicātīvī | iūdicātīvae | iūdicātīva |
| genitive | iūdicātīvōrum | iūdicātīvārum | iūdicātīvōrum |
| dative | iūdicātīvīs | iūdicātīvīs | iūdicātīvīs |
| accusative | iūdicātīvōs | iūdicātīvās | iūdicātīva |
| ablative | iūdicātīvīs | iūdicātīvīs | iūdicātīvīs |
| vocative | iūdicātīvī | iūdicātīvae | iūdicātīva |
Origins
From iūdicātus (“judged”) + -īvus (“-ive”, “pertaining to”).
Descendants
- Englishjudicative
- GermanJudikative
- Italiangiudicativo
- Sicilianjudicativu