noun · femininethird declension
iūcundātiō
iūcundātiō f (genitive iūcundātiōnis)
Classical[juː.kʊnˈdaː.ti.oː]Ecclesiastical[ju.kunˈdat.t͡si.o]
Meaning
- rarejoy, delight, pleasure
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | iūcundātiō jōcundātiō | iūcundātiōnēs jōcundātiōnēs |
| genitive | iūcundātiōnis jōcundātiōnis | iūcundātiōnum jōcundātiōnum |
| dative | iūcundātiōnī jōcundātiōnī | iūcundātiōnibus jōcundātiōnibus |
| accusative | iūcundātiōnem jōcundātiōnem | iūcundātiōnēs jōcundātiōnēs |
| ablative | iūcundātiōne jōcundātiōne | iūcundātiōnibus jōcundātiōnibus |
| vocative | iūcundātiō jōcundātiō | iūcundātiōnēs jōcundātiōnēs |
Origins
- Old Latiniuvō
- Latiniūcundātiō
Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Old Latin -ō Old Latin *iuwVkundos Latin iucundus ▲ Latin -ō Latin iūcundō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin iūcundātiō From iūcundō + -tiō.