LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

iūbilō

iūbilō (present infinitive iūbilāre, perfect active iūbilāvī, supine iūbilātum)
Classical[ˈjuː.bɪ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈjuː.bi.lo]

Meaning

  1. to sing or shout joyfully; cheer

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.iūbilōiūbilābamiūbilābōiūbilāvīiūbilāveramiūbilāverō
jūbilārō
2nd sg.iūbilāsiūbilābāsiūbilābisiūbilāvistī
jūbilāstī
iūbilāverās
jūbilārās
iūbilāveris
3rd sg.iūbilatiūbilābatiūbilābitiūbilāvitiūbilāverat
jūbilārat
iūbilāverit
jūbilārit
1st pl.iūbilāmusiūbilābāmusiūbilābimusiūbilāvimusiūbilāverāmusiūbilāverimus
jūbilārimus
2nd pl.iūbilātisiūbilābātisiūbilābitisiūbilāvistis
jūbilāstis
iūbilāverātis
jūbilārātis
iūbilāveritis
jūbilāritis
3rd pl.iūbilantiūbilābantiūbilābuntiūbilāvērunt
iūbilāvēre, jūbilārunt
iūbilāverant
jūbilārant
iūbilāverint
jūbilārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.iūbilemiūbilāremiūbilāverim
jūbilārim
iūbilāvissem
jūbilāssem
2nd sg.iūbilēsiūbilārēsiūbilāverīsiūbilāvissēs
jūbilāssēs
3rd sg.iūbiletiūbilāretiūbilāverit
jūbilārit
iūbilāvisset
jūbilāsset
1st pl.iūbilēmusiūbilārēmusiūbilāverīmus
jūbilārīmus
iūbilāvissēmus
jūbilāssēmus
2nd pl.iūbilētisiūbilārētisiūbilāverītis
jūbilārītis
iūbilāvissētis
jūbilāssētis
3rd pl.iūbilentiūbilārentiūbilāverint
jūbilārint
iūbilāvissent
jūbilāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.iūbiloriūbilābariūbilābor
2nd sg.iūbilāris
iūbilāre
iūbilābāris
iūbilābāre
iūbilāberis
iūbilābere
3rd sg.iūbilāturiūbilābāturiūbilābitur
1st pl.iūbilāmuriūbilābāmuriūbilābimur
2nd pl.iūbilāminīiūbilābāminīiūbilābiminī
3rd pl.iūbilanturiūbilābanturiūbilābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.iūbileriūbilārer
2nd sg.iūbilēris
iūbilēre
iūbilārēris
iūbilārēre
3rd sg.iūbilēturiūbilārētur
1st pl.iūbilēmuriūbilārēmur
2nd pl.iūbilēminīiūbilārēminī
3rd pl.iūbilenturiūbilārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.iūbilāiūbilāre
pres. 2nd pl.iūbilāteiūbilāminī
fut. 2nd sg.iūbilātōiūbilātor
fut. 3rd sg.iūbilātōiūbilātor
fut. 2nd pl.iūbilātōte—
fut. 3rd pl.iūbilantōiūbilantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveiūbilāreiūbilārī
perfect infinitiveiūbilāvisse
jūbilāsse
iūbilātum esse
future infinitiveiūbilātūrum esseiūbilātum īrī
present participleiūbilāns—
perfect participle—iūbilātus
iūbilāta, iūbilātā, iūbilātae, iūbilātam, iūbilātārum, iūbilātās, iūbilātī, iūbilātōrum, iūbilātōs
future participleiūbilātūrus
iūbilātūra, iūbilātūrā, iūbilātūrae, iūbilātūram, iūbilātūrārum, iūbilātūrās, iūbilātūre, iūbilātūrī, iūbilātūrīs, iūbilātūrō, iūbilātūrōrum, iūbilātūrōs, iūbilātūrum
iūbilandus
iūbilanda, iūbilandā, iūbilandae, iūbilandam, iūbilandārum, iūbilandās, iūbilande, iūbilandīs, iūbilandōrum, iūbilandōs
gerundiūbilandī, iūbilandō, iūbilandumsupineiūbilātum, iūbilātū

jūbĭlo, āvi, ātum, 1, v. n. and a.
I. [jubilum], to shout, to raise a shout of joy: quiritare, jubilare, Varr. L. L. 6, § 68 Müll.: aliquem, to call out to a person: io buccol quis me jubilat? Poet. ib.: jubilate Deo, Vulg. Psa. 99, 4: in conspectu regis Domini, id. ib. 99, 6.

Origins

From Proto-Italic *jū (“exclamation of joy”), from Proto-Indo-European *iū (“exclamation; yow!”), an onomatopoeic exclamation present in several Indo-European branches. Cognate with Ancient Greek ἰῡγή (iūgḗ, “howling, crying”), Middle High German jū (“exclamation of joy”), Dutch juichen (“to shout with joy”), English yowl. For the suffix, compare sībilō.

Descendants
  • Sardinianjubilare
  • Sardinianzubilare
  • Catalanjubilar
  • Englishjubilate
  • Frenchjubiler
  • Germanjubilieren
  • Italiangiubilare
  • Portuguesejubilar
  • Romanianjubila
  • Spanishjubilar

Quick answers

What does iūbilō mean in Latin?
iūbilō, a verb, means “to sing or shout joyfully; cheer”.
What are the principal parts of iūbilō?
iūbilō, iūbilāre, iūbilāvī, iūbilātum (first conjugation).
How do you pronounce iūbilō?
In classical Latin, [ˈjuː.bɪ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈjuː.bi.lo].