noun · masculinefirst declension
Isrāēlīta
Isrāēlīta m (genitive Isrāēlītae)
Classical[ɪs.raː.eːˈliː.ta]Ecclesiastical[is.ra.eˈliː.ta]
Meaning
- Israelite
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Isrāēlītēs Isrāēlīta | Isrāēlītae |
| genitive | Isrāēlītae | Isrāēlītārum |
| dative | Isrāēlītae | Isrāēlītīs |
| accusative | Isrāēlītēn Isrāēlītam | Isrāēlītās |
| ablative | Isrāēlītē Isrāēlītā | Isrāēlītīs |
| vocative | Isrāēlītē Isrāēlīta | Isrāēlītae |
Origins
From Ancient Greek Ἰσρᾱηλῑ́της (Isrāēlī́tēs, “Israelite”), from Ἰσρᾱήλ (Isrāḗl, “Israel”), from Biblical Hebrew יִשְׂרָאֵל (Yiśrāʼēl, “Israel”).
Descendants
- EnglishIsraelite
- FrenchIsraélite
- Italianisraelita
- Portugueseisraelita
- Spanishisraelita
- IrishIosraeilíteach
- PolishIzraelita
In English words that came into English from Isrāēlīta
- IsraeliteIsrāēlīta