LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

irrōrō

irrōrō (present infinitive irrōrāre, perfect active irrōrāvī, supine irrōrātum)
Classical[ɪrˈroː.roː]Ecclesiastical[irˈrɔː.ro]

Meaning

  1. to wet or moisten with dew; to bedew
  2. to besprinkle

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.irrōrōirrōrābamirrōrābōirrōrāvīirrōrāveramirrōrāverō
2nd sg.irrōrāsirrōrābāsirrōrābisirrōrāvistīirrōrāverāsirrōrāveris
3rd sg.irrōratirrōrābatirrōrābitirrōrāvitirrōrāveratirrōrāverit
1st pl.irrōrāmusirrōrābāmusirrōrābimusirrōrāvimusirrōrāverāmusirrōrāverimus
2nd pl.irrōrātisirrōrābātisirrōrābitisirrōrāvistisirrōrāverātisirrōrāveritis
3rd pl.irrōrantirrōrābantirrōrābuntirrōrāvērunt
irrōrāvēre
irrōrāverantirrōrāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.irrōremirrōrāremirrōrāverimirrōrāvissem
2nd sg.irrōrēsirrōrārēsirrōrāverīsirrōrāvissēs
3rd sg.irrōretirrōrāretirrōrāveritirrōrāvisset
1st pl.irrōrēmusirrōrārēmusirrōrāverīmusirrōrāvissēmus
2nd pl.irrōrētisirrōrārētisirrōrāverītisirrōrāvissētis
3rd pl.irrōrentirrōrārentirrōrāverintirrōrāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.irrōrorirrōrābarirrōrābor
2nd sg.irrōrāris
irrōrāre
irrōrābāris
irrōrābāre
irrōrāberis
irrōrābere
3rd sg.irrōrāturirrōrābāturirrōrābitur
1st pl.irrōrāmurirrōrābāmurirrōrābimur
2nd pl.irrōrāminīirrōrābāminīirrōrābiminī
3rd pl.irrōranturirrōrābanturirrōrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.irrōrerirrōrārer
2nd sg.irrōrēris
irrōrēre
irrōrārēris
irrōrārēre
3rd sg.irrōrēturirrōrārētur
1st pl.irrōrēmurirrōrārēmur
2nd pl.irrōrēminīirrōrārēminī
3rd pl.irrōrenturirrōrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.irrōrāirrōrāre
pres. 2nd pl.irrōrāteirrōrāminī
fut. 2nd sg.irrōrātōirrōrātor
fut. 3rd sg.irrōrātōirrōrātor
fut. 2nd pl.irrōrātōte—
fut. 3rd pl.irrōrantōirrōrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveirrōrāreirrōrārī
perfect infinitiveirrōrāvisseirrōrātum esse
future infinitiveirrōrātūrum esseirrōrātum īrī
present participleirrōrāns—
perfect participle—irrōrātus
irrōrāta, irrōrātā, irrōrātae, irrōrātam, irrōrātārum, irrōrātās, irrōrātī, irrōrātōrum, irrōrātōs
future participleirrōrātūrus
irrōrātūra, irrōrātūrā, irrōrātūrae, irrōrātūram, irrōrātūrārum, irrōrātūrās, irrōrātūre, irrōrātūrī, irrōrātūrīs, irrōrātūrō, irrōrātūrōrum, irrōrātūrōs, irrōrātūrum
irrōrandus
irrōranda, irrōrandā, irrōrandae, irrōrandam, irrōrandārum, irrōrandās, irrōrande, irrōrandīs, irrōrandōrum, irrōrandōs
gerundirrōrandī, irrōrandō, irrōrandumsupineirrōrātum, irrōrātū

irrōro (inr-), āvi, ātum, 1, v. n. and a.
I. [in-roro], to wet or moisten with dew, to bedew.
I. Lit.: noctibus vas tegendum erit, ne irroretur, Col. 12, 24, 2: uvas, id. 12, 39, 1: interdum Auster irrorat, brings dew, id. 11, 2, 93: flores, id. 9, 14, 10.—
II. Transf., in gen., to moisten, besprinkle, wet: crinem aquis, Ov. M. 7, 189: liquores Vestibus et capiti, to besprinkle, id. ib. 1, 371: liquorem mensis, Sil. 11, 302: assiduis irroras flatibus annum (of the Zephyr), Claud. Rapt. Pros. 2, 75: irrorat pestifer (aër) undis, falls upon in dew, Col. 10, 331: lacrimae misero de corpore jactis irrorant foliis, Ov. M. 9, 369. —Absol.: extremo irrorat Aquarius anno, Verg. G. 3, 304: oleo viridi, Col. 12, 47, 5: aceto, Cels. 7, 19: oculos lacrimis, Sil. 2, 123.—
B. Of things not fluid: patinae piper, Pers. 6, 21: oculis quietem, of sleep, Sil. 10, 355.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinirrōrō

Proto-Indo-European *h₁rṓs Proto-Italic *rōs Latin rōs Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin rōrō Latin irrōrō From in- + rōrō (“to drip, sprinkle”).

Descendants
  • Englishirrorate
  • Italianirrorare

In English words that came into English from irrōrō

  • irrorateirrōrātus

Quick answers

What does irrōrō mean in Latin?
irrōrō, a verb, means “to wet or moisten with dew; to bedew; to besprinkle”.
What are the principal parts of irrōrō?
irrōrō, irrōrāre, irrōrāvī, irrōrātum (first conjugation).
How do you pronounce irrōrō?
In classical Latin, [ɪrˈroː.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [irˈrɔː.ro].
Where does irrōrō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin irrōrō.