LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

irrītātor

irrītātor m (genitive irrītātōris)

Meaning

  1. inciter, instigator

Declension

declension
formsingularplural
nominativeirrītātor
inrītātor
irrītātōrēs
inrītātōrēs
genitiveirrītātōris
inrītātōris
irrītātōrum
inrītātōrum
dativeirrītātōrī
inrītātōrī
irrītātōribus
inrītātōribus
accusativeirrītātōrem
inrītātōrem
irrītātōrēs
inrītātōrēs
ablativeirrītātōre
inrītātōre
irrītātōribus
inrītātōribus
vocativeirrītātor
inrītātor
irrītātōrēs
inrītātōrēs

irrītātor (inr-), ōris, m. 1. irrito,
I. an inciter, instigator: cum irritator accesserit, Sen. Ep. 108, 8; Vulg. Ezech. 2, 7.

Quick answers

What does irrītātor mean in Latin?
irrītātor, a noun, means “inciter, instigator”.
What is the genitive of irrītātor?
The genitive singular is irrītātōris. irrītātor is masculine, third declension.