LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

irrītābilis

irrītābilis (neuter irrītābile)
Classical[ɪr.riːˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[ir.riˈtaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationirritable, irascible, short-tempered
  2. two terminationexcitable, susceptible

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeirrītābilisirrītābilisirrītābile
genitiveirrītābilisirrītābilisirrītābilis
dativeirrītābilīirrītābilīirrītābilī
accusativeirrītābilemirrītābilemirrītābile
ablativeirrītābilīirrītābilīirrītābilī
vocativeirrītābilisirrītābilisirrītābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeirrītābilēsirrītābilēsirrītābilia
genitiveirrītābiliumirrītābiliumirrītābilium
dativeirrītābilibusirrītābilibusirrītābilibus
accusativeirrītābilīs
irrītābilēs
irrītābilīs
irrītābilēs
irrītābilia
ablativeirrītābilibusirrītābilibusirrītābilibus
vocativeirrītābilēsirrītābilēsirrītābilia

irrītābĭlis (inr-), e, adj. 1. irrito.
I. Easily excited or enraged, irritable: irritabiles esse animos optimorum saepe hominum, Cic. Att. 1, 17, 4: genus vatum, Hor. Ep. 2, 2, 102; Amm. 18, 6, 18.— *
II. Act., easily exciting: formae, Lact. 6, 23, 5.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin irrītābilis From irrītō (“to excite, to irritate”) + -bilis.

Elsewhere
  • Catalanirritable
  • Frenchirritable
  • Englishirritablefrom French irritable
  • Romanianiritabilfrom French irritable
  • Italianirritabile
  • Spanishirritable
  • Danishirritabel
  • Swedishirritabel
Norwegian
  • Norwegian Bokmålirritabel
  • Norwegian Nynorskirritabel

In English words that came into English from irrītābilis

  • irritableirrītābilis

Quick answers

What does irrītābilis mean in Latin?
irrītābilis, a adjective, means “irritable, irascible, short-tempered; excitable, susceptible”.
How do you pronounce irrītābilis?
In classical Latin, [ɪr.riːˈtaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ir.riˈtaː.bi.lis].