adverb
irrīdiculē
irrīdiculē (comparative irrīdiculius, superlative irrīdiculissimē)
Meaning
- unwittingly
- unamusingly
Latīnē defined in Latin in our graded readers
irrīdĭcŭlē (inr-), adv. 2. in-ridicule,
I. unwittily:
non irridicule quidam ex militibus dixit, i.e. wittily, Caes. B. G. 1, 42, 6.Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinirrīdiculē
Latin rīdiculē Latin irrīdiculē From in- + rīdiculē.