LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

irresistibilitās

irresistibilitās f (genitive irresistibilitātis)
Classical[ɪr.rɛ.sɪs.tɪˈbɪ.lɪ.taːs]Ecclesiastical[ir.re.s̬is.tiˈbiː.li.tas]

Meaning

  1. irresistibility
    Confictam Gratiae Convertentis Irresistibilitatem, ex Actuum Apostol. VII. comm. 51.1692, Johann Deutschmann, Confictam Gratiae Convertentis Irresistibilitatem, ex Actuum Apostol. VII. comm. 51.:

Declension

declension
formsingularplural
nominativeirresistibilitāsirresistibilitātēs
genitiveirresistibilitātisirresistibilitātum
dativeirresistibilitātīirresistibilitātibus
accusativeirresistibilitātemirresistibilitātēs
ablativeirresistibilitāteirresistibilitātibus
vocativeirresistibilitāsirresistibilitātēs

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin irresistibilitās From irresistibilis + -tās.

In English words that came into English from irresistibilitās

  • irresistibilityirresistibilitās

Quick answers

What does irresistibilitās mean in Latin?
irresistibilitās, a noun, means “irresistibility”.
What is the genitive of irresistibilitās?
The genitive singular is irresistibilitātis. irresistibilitās is feminine, third declension.
How do you pronounce irresistibilitās?
In classical Latin, [ɪr.rɛ.sɪs.tɪˈbɪ.lɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ir.re.s̬is.tiˈbiː.li.tas].