LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

irrēpō

irrēpō (present infinitive irrēpere, perfect active irrēpsī, supine irrēptum)
Classical[ɪrˈreː.poː]Ecclesiastical[irˈrɛː.po]

Meaning

  1. to creep into
  2. to insinuate

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.irrēpōirrēpēbamirrēpamirrēpsīirrēpseramirrēpserō
2nd sg.irrēpisirrēpēbāsirrēpēsirrēpsistīirrēpserāsirrēpseris
3rd sg.irrēpitirrēpēbatirrēpetirrēpsitirrēpseratirrēpserit
1st pl.irrēpimusirrēpēbāmusirrēpēmusirrēpsimusirrēpserāmusirrēpserimus
2nd pl.irrēpitisirrēpēbātisirrēpētisirrēpsistisirrēpserātisirrēpseritis
3rd pl.irrēpuntirrēpēbantirrēpentirrēpsērunt
irrēpsēre
irrēpserantirrēpserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.irrēpamirrēperemirrēpserimirrēpsissem
2nd sg.irrēpāsirrēperēsirrēpserīsirrēpsissēs
3rd sg.irrēpatirrēperetirrēpseritirrēpsisset
1st pl.irrēpāmusirrēperēmusirrēpserīmusirrēpsissēmus
2nd pl.irrēpātisirrēperētisirrēpserītisirrēpsissētis
3rd pl.irrēpantirrēperentirrēpserintirrēpsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.irrēporirrēpēbarirrēpar
2nd sg.irrēperis
irrēpere
irrēpēbāris
irrēpēbāre
irrēpēris
irrēpēre
3rd sg.irrēpiturirrēpēbāturirrēpētur
1st pl.irrēpimurirrēpēbāmurirrēpēmur
2nd pl.irrēpiminīirrēpēbāminīirrēpēminī
3rd pl.irrēpunturirrēpēbanturirrēpentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.irrēparirrēperer
2nd sg.irrēpāris
irrēpāre
irrēperēris
irrēperēre
3rd sg.irrēpāturirrēperētur
1st pl.irrēpāmurirrēperēmur
2nd pl.irrēpāminīirrēperēminī
3rd pl.irrēpanturirrēperentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.irrēpeirrēpere
pres. 2nd pl.irrēpiteirrēpiminī
fut. 2nd sg.irrēpitōirrēpitor
fut. 3rd sg.irrēpitōirrēpitor
fut. 2nd pl.irrēpitōte—
fut. 3rd pl.irrēpuntōirrēpuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveirrēpereirrēpī
perfect infinitiveirrēpsisseirrēptum esse
future infinitiveirrēptūrum esseirrēptum īrī
present participleirrēpēns—
perfect participle—irrēptus
irrēpta, irrēptā, irrēptae, irrēptam, irrēptārum, irrēptās, irrēpte, irrēptī, irrēptīs, irrēptō, irrēptōrum, irrēptōs
future participleirrēptūrus
irrēptūra, irrēptūrā, irrēptūrae, irrēptūram, irrēptūrārum, irrēptūrās, irrēptūre, irrēptūrī, irrēptūrīs, irrēptūrō, irrēptūrōrum, irrēptūrōs, irrēptūrum
irrēpendus
irrēpundus, irrēpenda, irrēpendā, irrēpendae, irrēpendam, irrēpendārum, irrēpendās, irrēpende, irrēpendīs, irrēpendōrum, irrēpendōs
gerundirrēpendī, irrēpendō, irrēpendumsupineirrēptum, irrēptū

irrēpo (inr-), repsi, reptum, 3, v. n. 1. in-repo,
I. to creep in, into, upon, or to a place.
I. Lit., with ad: draconem repente irrepsisse ad eam, Suet. Aug. 94.— With dat.: (salamandra) si arbori irrepsit, Plin. 29, 4, 23, § 74.—Absol.: irrepsi tamen, Petr. 87.—With acc. of place: cubiculum, App. M. 3, p. 139; 8, p. 206: caveam, id. ib. 4, p. 149: hospitium, id. ib. 9, p. 219: Mogontiacum, Amm. 27, 10, 1.—
II. Transf., of things: haec lues ... inrepsit in Italiam, Plin. 26, 1, 3, § 3; cf. id. 26, 1, 3, § 9: inrepsisse medicinam, to be gradually introduced, id. 30, 1, 1, § 2: irrepentes radiculae, Col. 4, 1, 2: irrepentibus aquis, id. 3, 18, 5 Schneid. —
III. Trop., to come or get into in an imperceptible manner, to steal in, insinuate one's self: laetitia in sinum, Pompon. ap. Non. 500, 26 (Com. Rel. v. 141 Rib.): eloquentia irrepit in sensus, Cic. Or. 28, 97: in mentes hominum, id. de Or. 3, 53, 203: in tabulas municipiorum, id. Arch. 5, 10: in testamenta locupletium, id. Off. 3, 19, 75.—
(b). With acc.: inrepere paulatim militares animos, Tac. A. 4, 2.—
(g). With dat.: dolor animo irrepet, Sen. Cons. ad Polyb. 26: irrepsit subito canities seni, Prud. prooem. 23.—
(d). Absol.: lentoque irrepunt agmine poenae, Stat. Th. 5, 60: penitus irrepere per luxum, Tac. A. 13, 12; cf. id. H. 2, 63.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinirrēpō

Proto-Indo-European *h₁reh₁p-der. Proto-Italic *rēpō Latin rēpō Latin irrēpō From in- + rēpō.

In English words that came into English from irrēpō

  • irreptionirrēptiō
  • irreptitiousirrēpō

Quick answers

What does irrēpō mean in Latin?
irrēpō, a verb, means “to creep into; to insinuate”.
What are the principal parts of irrēpō?
irrēpō, irrēpere, irrēpsī, irrēptum (third conjugation).
How do you pronounce irrēpō?
In classical Latin, [ɪrˈreː.poː]; in ecclesiastical (church) Latin, [irˈrɛː.po].
Where does irrēpō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin irrēpō.