adjectivethird-declension two-termination adjective
irremissibilis
irremissibilis (neuter irremissibile, adverb irremisse or irremissibiliter)
Classical[ɪr.rɛ.mɪsˈsɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[ir.re.misˈsiː.bi.lis]
Meaning
- two terminationirremissible; unpardonable
- two terminationrelentless; unremitting
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | irremissibilis | irremissibilis | irremissibile |
| genitive | irremissibilis | irremissibilis | irremissibilis |
| dative | irremissibilī | irremissibilī | irremissibilī |
| accusative | irremissibilem | irremissibilem | irremissibile |
| ablative | irremissibilī | irremissibilī | irremissibilī |
| vocative | irremissibilis | irremissibilis | irremissibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | irremissibilēs | irremissibilēs | irremissibilia |
| genitive | irremissibilium | irremissibilium | irremissibilium |
| dative | irremissibilibus | irremissibilibus | irremissibilibus |
| accusative | irremissibilīs irremissibilēs | irremissibilīs irremissibilēs | irremissibilia |
| ablative | irremissibilibus | irremissibilibus | irremissibilibus |
| vocative | irremissibilēs | irremissibilēs | irremissibilia |
irrĕmissĭbĭlis (inr-), e, adj. 2. inremissibilis,
I. unpardonable, irremissible (eccl. Lat.):
peccata, Tert. Pudic. 2: blasphemia, Hier. Ep. 42, 1.Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinirremissibilis
Latin remissibilis Latin irremissibilis From in- + remissibilis.
In English words that came into English from irremissibilis
- irremissibleirremissibilis