adjectivethird-declension two-termination adjective
irremeābilis
irremeābilis (neuter irremeābile)
Classical[ɪr.rɛ.meˈaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[ir.re.meˈaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationirremeable: admitting no return
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | irremeābilis | irremeābilis | irremeābile |
| genitive | irremeābilis | irremeābilis | irremeābilis |
| dative | irremeābilī | irremeābilī | irremeābilī |
| accusative | irremeābilem | irremeābilem | irremeābile |
| ablative | irremeābilī | irremeābilī | irremeābilī |
| vocative | irremeābilis | irremeābilis | irremeābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | irremeābilēs | irremeābilēs | irremeābilia |
| genitive | irremeābilium | irremeābilium | irremeābilium |
| dative | irremeābilibus | irremeābilibus | irremeābilibus |
| accusative | irremeābilīs irremeābilēs | irremeābilīs irremeābilēs | irremeābilia |
| ablative | irremeābilibus | irremeābilibus | irremeābilibus |
| vocative | irremeābilēs | irremeābilēs | irremeābilia |
irrĕmĕābĭlis (inr-), e, adj. 2. in-remeabilis,
I. from which one cannot return, irremeable (poet.):
error, Verg. A. 5, 591: via, Sen. Herc. Fur. 548: unda, i. e. the Styx, Verg. A. 6, 425: litus, Sil. 5, 41.Origins
From in- (“not, un-”) + remeō (“to return”) + -bilis (“-able”). May be interpreted as in- + remeābilis, but the latter is attested significantly later than, and may well be a back-formation from, this prefixed adjective. (This is not altogether unlikely, considering that irremeābilis first features in one of the most famous passages of Vergil's Aeneid.)
Descendants
- Englishirremeable
In English words that came into English from irremeābilis
- irremeableirremeābilis