adjectivethird-declension two-termination adjective
irrefrāgābilis
irrefrāgābilis (neuter irrefrāgābile)
Classical[ɪr.rɛ.fraːˈɡaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[ir.re.fraˈɡaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationirrefragable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | irrefrāgābilis | irrefrāgābilis | irrefrāgābile |
| genitive | irrefrāgābilis | irrefrāgābilis | irrefrāgābilis |
| dative | irrefrāgābilī | irrefrāgābilī | irrefrāgābilī |
| accusative | irrefrāgābilem | irrefrāgābilem | irrefrāgābile |
| ablative | irrefrāgābilī | irrefrāgābilī | irrefrāgābilī |
| vocative | irrefrāgābilis | irrefrāgābilis | irrefrāgābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | irrefrāgābilēs | irrefrāgābilēs | irrefrāgābilia |
| genitive | irrefrāgābilium | irrefrāgābilium | irrefrāgābilium |
| dative | irrefrāgābilibus | irrefrāgābilibus | irrefrāgābilibus |
| accusative | irrefrāgābilīs irrefrāgābilēs | irrefrāgābilīs irrefrāgābilēs | irrefrāgābilia |
| ablative | irrefrāgābilibus | irrefrāgābilibus | irrefrāgābilibus |
| vocative | irrefrāgābilēs | irrefrāgābilēs | irrefrāgābilia |
irrĕfrāgābĭlis (inr-), e, adj. 2. inrefragor,
I. irrefragable (eccl. Lat.), Pseudo ug. ad Fr. Erem. Serm. 35.—Hence, adv.: irrĕfrāgābĭlĭter, inviolably: Catholici dogmatis fundamenta observare, Ven. Fort. Vit. Hilar. 1 praef. 1.
In English words that came into English from irrefrāgābilis
- irrefragableirrefrāgābilis