adjectivefirst/second-declension adjective
īrācundus
īrācundus (feminine īrācunda, neuter īrācundum, adverb īrācundē)
Classical[iː.raːˈkʊn.dʊs]Ecclesiastical[i.raˈkun.dus]
Meaning
- adjectivehasty of temper, hot-tempered, irritable, irascible, predisposed to anger, prone to anger, quick to anger; passionate, wrathful
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īrācundus | īrācunda | īrācundum |
| genitive | īrācundī | īrācundae | īrācundī |
| dative | īrācundō | īrācundae | īrācundō |
| accusative | īrācundum | īrācundam | īrācundum |
| ablative | īrācundō | īrācundā | īrācundō |
| vocative | īrācunde | īrācunda | īrācundum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īrācundī | īrācundae | īrācunda |
| genitive | īrācundōrum | īrācundārum | īrācundōrum |
| dative | īrācundīs | īrācundīs | īrācundīs |
| accusative | īrācundōs | īrācundās | īrācunda |
| ablative | īrācundīs | īrācundīs | īrācundīs |
| vocative | īrācundī | īrācundae | īrācunda |
īrācundus, a, um, adj. ira,
I. irascible, irritable, passionate, choleric, angry, ireful, easily provoked (class.):
iratus potest non esse iracundus: iracundus non potest aliquando iratus non esse, Sen. de Ira, 1, 4, 1 (al. om. non before potest): ut non tantum iratus sit sapiens, sed iracundus, id. ib. 2, 6, 3: sunt morosi et anxii et iracundi senes, Cic. de Sen. 18, 65: iracundum esse in aliquem, id. Planc. 26, 63: adversus hostes, Just. 7, 6, 15: quemadmodum posset leniri, Sen. de Ira, 1, 1, 1: tale non est ira, sed quasi ira, id. ib. 1, 2, 6: leones, Ov. M. 15, 86: mens, Lucr. 3, 296.—Comp.: iracundior est paulo, Hor. S. 1, 3, 29.—Sup.: iracundissimus, Sen. de Ira, 2, 6, 4; 2, 15, 1.— Transf. (poet.): neque patimur Iracunda Jovem ponere fulmina, easily provoked, held in readiness to fall, Hor. C. 1, 3, 40.—Adv. in two forms. 1. īrācundē, angrily, passionately:
agere cum aliquo, Cic. Phil. 8, 5, 16; Just. 12, 6, 6; Plin. 11, 37, 54, § 143. — Comp.: iracundius docere, Cic. Rosc. Com. 11, 31.—2. īrācundĭter, angrily, passionately: rem agere, Caecil. ap. Non. 11, 45; Enn. ap. Prisc. p. 1010 P.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īrācundus adj. with comp.
ira, irascible, irritable, passionate, choleric, angry, ireful, easily provoked: proterve, T.: homo, Cs.: senes: leones, O.: iracundior est paulo, H.—Of things: victoria: Iracunda Iovem ponere fulmina, the thunders of his wrath, H.
Origins
Latin īra Latin secundus Latin -cundus Latin īrācundus From īra + -cundus.
Descendants
- Italianiracondo
- Portugueseiracundo
- Spanishiracundo
In English words that came into English from īrācundus
- iracundīrācundus