LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

īrācundus

īrācundus (feminine īrācunda, neuter īrācundum, adverb īrācundē)
Classical[iː.raːˈkʊn.dʊs]Ecclesiastical[i.raˈkun.dus]

Meaning

  1. adjectivehasty of temper, hot-tempered, irritable, irascible, predisposed to anger, prone to anger, quick to anger; passionate, wrathful

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeīrācundusīrācundaīrācundum
genitiveīrācundīīrācundaeīrācundī
dativeīrācundōīrācundaeīrācundō
accusativeīrācundumīrācundamīrācundum
ablativeīrācundōīrācundāīrācundō
vocativeīrācundeīrācundaīrācundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeīrācundīīrācundaeīrācunda
genitiveīrācundōrumīrācundārumīrācundōrum
dativeīrācundīsīrācundīsīrācundīs
accusativeīrācundōsīrācundāsīrācunda
ablativeīrācundīsīrācundīsīrācundīs
vocativeīrācundīīrācundaeīrācunda

īrācundus, a, um, adj. ira,
I. irascible, irritable, passionate, choleric, angry, ireful, easily provoked (class.): iratus potest non esse iracundus: iracundus non potest aliquando iratus non esse, Sen. de Ira, 1, 4, 1 (al. om. non before potest): ut non tantum iratus sit sapiens, sed iracundus, id. ib. 2, 6, 3: sunt morosi et anxii et iracundi senes, Cic. de Sen. 18, 65: iracundum esse in aliquem, id. Planc. 26, 63: adversus hostes, Just. 7, 6, 15: quemadmodum posset leniri, Sen. de Ira, 1, 1, 1: tale non est ira, sed quasi ira, id. ib. 1, 2, 6: leones, Ov. M. 15, 86: mens, Lucr. 3, 296.—Comp.: iracundior est paulo, Hor. S. 1, 3, 29.—Sup.: iracundissimus, Sen. de Ira, 2, 6, 4; 2, 15, 1.— Transf. (poet.): neque patimur Iracunda Jovem ponere fulmina, easily provoked, held in readiness to fall, Hor. C. 1, 3, 40.—Adv. in two forms.
1. īrācundē, angrily, passionately: agere cum aliquo, Cic. Phil. 8, 5, 16; Just. 12, 6, 6; Plin. 11, 37, 54, § 143. — Comp.: iracundius docere, Cic. Rosc. Com. 11, 31.—
2. īrācundĭter, angrily, passionately: rem agere, Caecil. ap. Non. 11, 45; Enn. ap. Prisc. p. 1010 P.

Origins

Latin īra Latin secundus Latin -cundus Latin īrācundus From īra + -cundus.

Descendants
  • Italianiracondo
  • Portugueseiracundo
  • Spanishiracundo

In English words that came into English from īrācundus

  • iracundīrācundus

Quick answers

What does īrācundus mean in Latin?
īrācundus, a adjective, means “hasty of temper, hot-tempered, irritable, irascible, predisposed to anger, prone to anger, quick to anger; passionate, wrathful”.
How do you pronounce īrācundus?
In classical Latin, [iː.raːˈkʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [i.raˈkun.dus].