LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

īrācundia

īrācundia f (genitive īrācundiae)
Classical[iː.raːˈkʊn.di.a]Ecclesiastical[i.raˈkun.di.a]

Meaning

  1. irritability, a proneness to anger, hastiness of temper, irascibility, wrathfulness

Declension

declension
formsingularplural
nominativeīrācundiaīrācundiae
genitiveīrācundiaeīrācundiārum
dativeīrācundiaeīrācundiīs
accusativeīrācundiamīrācundiās
ablativeīrācundiāīrācundiīs
vocativeīrācundiaīrācundiae

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

iracundia efferri
to be carried away by one's anger.
iracundia inflammatum esse
to be fired with rage.
iracundia exardescere, effervescere
to be transported with passion.
animum alicuius ab iracundia revocare
to prevent some one from growing angry, appease his anger.
iracundiam continere, cohibere, reprimere
to restrain, master one's passion.
iracundiam sic (ita) definiunt, ut ulciscendi libidinem esse dicant or ut u. libido sit or iracundiam sic definiunt, ulc. libidinem
anger is defined as a passionate desire for revenge.

īrācundĭa, ae, f. iracundus,
I. a proneness to anger, hastiness of temper, irascibility; violence of anger, wrath, rage, passion (class.): ex quo in aliis anxietas, unde anxii, in aliis iracundia dicitur, quae ab ira differt: estque aliud iracundum esse, aliud iratum, ut differt anxietas ab angore, Cic. Tusc. 4, 12, 27: quo distet (ira) ab iracundia apparet, Sen. de Ira, 1, 4, 1: prae iracundiā vix sum apud me, Ter. Heaut. 5, 1, 47: iracundiam reprimere, id. Ad. 5, 8, 3; cf. omittere, id. ib. 4, 7, 37: remittere, Cic. Phil. 8, 6, 19: suam rei publicae dimittere, to sacrifice to the good of the state, Caes. B. C. 1, 8: esse summā iracundiā, id. ib. 3, 16: iracundiā ardere, Ter. Ad. 3, 2, 12: iracundiā efferri, Cic. de Or. 2, 75, 305: iracundiā exardescere ac stomacho, Cic. Verr. 2, 2, 20, § 48: inflammari, id. Tusc. 4, 22, 50: iracundiam irritare, aut mitigare, Curt. 10, 5, 34: satiare, Petr. 97: opportunus ad iracundiam, Sen. de Ira, 2, 19, 1.—Plur.: iracundias domitas habere, App. Dogm. Plat. 2, p. 14, 40: resistere implacabilibus iracundiis, Amm. 29, 2, 18.

Origins

From īrācundus + -ia.

Descendants
  • Italianiracondia
  • Spanishiracundia
  • Old Galician-Portugueserigonha

Quick answers

What does īrācundia mean in Latin?
īrācundia, a noun, means “irritability, a proneness to anger, hastiness of temper, irascibility, wrathfulness”.
What is the genitive of īrācundia?
The genitive singular is īrācundiae. īrācundia is feminine, first declension.
How do you pronounce īrācundia?
In classical Latin, [iː.raːˈkʊn.di.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [i.raˈkun.di.a].