proper noun · neutersecond declension
Irācum
Irācum n sg (genitive Irācī)
Classical[ɪˈraː.kũː]Ecclesiastical[iˈraː.kum]
Meaning
- New LatinIraq (a country in West Asia)
... hodie Diarbecum, Assyria, seu Curdistanum, Chaldaea, seu Iracum.
1756, Johann Faccius, Commentatio theol. prophet. de magno ecclesiae Christianae incremento, page 6:Aucto eorum imperio variis de Arabia & Syria victoriis, regnum ita inter se diviserunt, ut ramus eorum unus Persiam, Iracum Arabicum, Cuzistan, Oman, Musul, Diarbeker obtineret, alius Bagdadum, tertius Irac-adgem gubernaret.
1782, Iacobus Georgius Christianus Adler, Museum Cuficum Borgianum Velitris, Rome, page 23:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Irācum | — |
| genitive | Irācī | — |
| dative | Irācō | — |
| accusative | Irācum | — |
| ablative | Irācō | — |
Origins
Borrowed from Arabic الْعِرَاق (al-ʕirāq, “Iraq”).