LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

Ioviālis

Ioviālis (neuter Ioviāle)
Classical[jɔ.wiˈaː.lɪs]Ecclesiastical[jo.viˈaː.lis]

Meaning

  1. obsoletetwo terminationJovian
    Ergo Veneria et Iovialis stella per hos numeros lumini utrique sociantur sed Iovialis soli per omnes, lunae uero per plures, et Veneria lunae per omnes, soli per plures numeros aggregatur.c. 400 CE, Macrobius, Commentarii in Somnium Scipionis Sectio XVIIII

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeIoviālisIoviālisIoviāle
genitiveIoviālisIoviālisIoviālis
dativeIoviālīIoviālīIoviālī
accusativeIoviālemIoviālemIoviāle
ablativeIoviālīIoviālīIoviālī
vocativeIoviālisIoviālisIoviāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeIoviālēsIoviālēsIoviālia
genitiveIoviāliumIoviāliumIoviālium
dativeIoviālibusIoviālibusIoviālibus
accusativeIoviālīs
Ioviālēs
Ioviālīs
Ioviālēs
Ioviālia
ablativeIoviālibusIoviālibusIoviālibus
vocativeIoviālēsIoviālēsIoviālia

Jŏvĭālis, e, adj. Jovis, Juppiter,
I. of or pertaining to Jupiter (post-class.): stella, Macr. Somn. Scip. 1, 19: incontinentia, Arn. 5, 162.

Origins

From Iove- (“oblique stem of Iuppiter”) + -ālis.

Descendants
  • Frenchjovial
  • Englishjovial

In English words that came into English from Ioviālis

  • jovialIoviālis

Quick answers

What does Ioviālis mean in Latin?
Ioviālis, a adjective, means “Jovian”.
How do you pronounce Ioviālis?
In classical Latin, [jɔ.wiˈaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [jo.viˈaː.lis].