adjective
in-vŏluntārĭus
Meaning
- involuntary
in-vŏluntārĭus, a, um, adj.,
I. involuntary (post-class.):
emissio urinae, Cael. Aur. Acut. 2, 3, 18; 2, 5, 24 sq.— Adv.: invŏ-luntārĭē, involuntarily, Boëth. Arist. Top. 4, 2.