verbfirst conjugation
involō
involō (present infinitive involāre, perfect active involāvī, supine involātum)
Classical[ˈɪn.wɔ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈiɱ.vo.lo]
Meaning
- intransitiveto fly at, fly into, rush upon
- transitiveto attack, seize, take possession of, carry off
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | involō | involābam | involābō | involāvī | involāveram | involāverō |
| 2nd sg. | involās | involābās | involābis | involāvistī involāstī | involāverās | involāveris |
| 3rd sg. | involat | involābat | involābit | involāvit | involāverat | involāverit |
| 1st pl. | involāmus | involābāmus | involābimus | involāvimus | involāverāmus | involāverimus |
| 2nd pl. | involātis | involābātis | involābitis | involāvistis | involāverātis | involāveritis |
| 3rd pl. | involant | involābant | involābunt | involāvērunt involāvēre | involāverant | involāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | involem | involārem | involāverim | involāvissem |
| 2nd sg. | involēs | involārēs | involāverīs | involāvissēs |
| 3rd sg. | involet | involāret | involāverit | involāvisset |
| 1st pl. | involēmus | involārēmus | involāverīmus | involāvissēmus |
| 2nd pl. | involētis | involārētis | involāverītis | involāvissētis |
| 3rd pl. | involent | involārent | involāverint | involāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | involor | involābar | involābor |
| 2nd sg. | involāris involāre | involābāris involābāre | involāberis involābere |
| 3rd sg. | involātur | involābātur | involābitur |
| 1st pl. | involāmur | involābāmur | involābimur |
| 2nd pl. | involāminī | involābāminī | involābiminī |
| 3rd pl. | involantur | involābantur | involābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | involer | involārer |
| 2nd sg. | involēris involēre | involārēris involārēre |
| 3rd sg. | involētur | involārētur |
| 1st pl. | involēmur | involārēmur |
| 2nd pl. | involēminī | involārēminī |
| 3rd pl. | involentur | involārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | involā | involāre |
| pres. 2nd pl. | involāte | involāminī |
| fut. 2nd sg. | involātō | involātor |
| fut. 3rd sg. | involātō | involātor |
| fut. 2nd pl. | involātōte | — |
| fut. 3rd pl. | involantō | involantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | involāre | involārī |
| perfect infinitive | involāvisse | involātum esse |
| future infinitive | involātūrum esse | involātum īrī |
| present participle | involāns | — |
| perfect participle | — | involātus |
| future participle | involātūrus | involandus |
gerundinvolandī, involandō, involandumsupineinvolātum, involātū
in-vŏlo, āvi, ātum, 1, v. n. and a.
I. , to fly into or to a place; to fly at, rush upon.
I. Lit. (class.).
(a). With in and acc.:
in villam columbae, Varr. R. R. 3, 7, 1: vix me contineam, quin involem in capillum, from flying at his hair, Ter. Eun. 5, 2, 20: unguibus illi in oculos venefico, id. ib. 4, 3, 6: in possessionem, to take forcible possession of, Cic. de Or. 3, 31, 122.— (b). With ad: involare ad aliquem, eumque sauciare, Auct. B. Alex. 52.—
II. Transf., with acc., to attack, seize, take possession of, carry off (syn. occupo):
equites ... citi ab dextera maxumo cum clamore involant, Plaut. Am. 1, 1, 89: piscator singulos involat, Plin. 9, 59, 85, § 181: castra, Tac. H. 4, 33.—Of things: animos involat cupido eundi in hostem, Tac. A. 1, 49: pallium, Cat. 25, 6: plus ex hereditate, quam, etc., Petr. 43: ancorae involantur de mari, Dig. 47, 9, 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-volō āvī, ātus, āre,
to fly at, rush upon: in capillum, fly at his hair, T.: in possessionem, make a forcible entry.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latininvolō
Proto-Indo-European *gʷelH-der. Latin volō Latin involō From in- + volō (“to fly”).