adjective
invŏcātus
Meaning
- Uncalled
invŏcātus, a, um, adj. 2. in-voco.
I. Uncalled (class.):
imagines rerum, Cic. N. D. 1, 38, 108: ego ad subsellia rei occurro, id. Fam. 8, 8, 1.— II. Uninvited:
invocatus soleo esse in convivio, Plaut. Capt. 1, 1, 2: ut mihi ... invocato sit locus semper, Ter. Eun. 5, 9, 29: cotidie sic ei cena coquebatur, ut quos invocatos vidisset in foro, omnes devocaret, Nep. Cim. 4, 3; Vitr. 6, 8.in-vŏcātus, ūs, m. (only in
I. abl. sing.), a non-summoning: si injussu atque invocatu meo (verba) venerint, without my summons, Fronto ad Verum, ep. 1.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
invocātus
P. of invoco.
in-vocātus adj.,
uncalled, without a summons: ad dormientem veniunt (imagines) invocatae.—Uninvited, without an invitation: ut mihi . . . invocato sit locus, T.: ut quos invocatos vidisset in foro, omnes devocaret, N.
In English words that came into English from invŏcātus
- invocateinvŏcātus