LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

invītāmentum

invītāmentum n (genitive invītāmentī)

Meaning

  1. invitation
  2. incitement, inducement

Declension

declension
formsingularplural
nominativeinvītāmentuminvītāmenta
genitiveinvītāmentīinvītāmentōrum
dativeinvītāmentōinvītāmentīs
accusativeinvītāmentuminvītāmenta
ablativeinvītāmentōinvītāmentīs
vocativeinvītāmentuminvītāmenta

invītāmentum, i, n. id.,
I. an invitation.
I. Lit. (post-class.): filia invitamento matris suae circumlata, App. Mag. p. 322, 39; id. M. 1, p. 103, 40.—
II. Trop., an allurement, incitement, inducement: invitamenta naturae, Cic. Fin. 5, 6, 17 fin.: is (honos), autem, non invitamentum ad tempus, sed perpetuae virtutis praemium, id. Fam. 10, 10, 2: temeritatis, Liv. 2, 42, 6: sceleris, Vell. 2, 67, 3: pulchritudinem ejus non libidinis habuerat invitamentum, sed gloriae, Curt. 4, 10, 24 (al. incitamentum): ad res necessarias, id. ap. Non. 321, 16: invitamenta urbis et fori, attractions, Cic. Sull. 26, 74.

Origins

Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Indo-European *-mn̥tom Proto-Italic *-mentom Latin -mentum Latin invītāmentum From invītō (“to invite, summon, challenge”) + -mentum.

Quick answers

What does invītāmentum mean in Latin?
invītāmentum, a noun, means “invitation; incitement, inducement”.
What is the genitive of invītāmentum?
The genitive singular is invītāmentī. invītāmentum is neuter, second declension.