LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

invīsibilis

invīsibilis (neuter invīsibile, adverb invīsibiliter)
Classical[ɪn.wiːˈsɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[iɱ.viˈs̬iː.bi.lis]

Meaning

  1. Late Latintwo terminationinvisible

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinvīsibilisinvīsibilisinvīsibile
genitiveinvīsibilisinvīsibilisinvīsibilis
dativeinvīsibilīinvīsibilīinvīsibilī
accusativeinvīsibileminvīsibileminvīsibile
ablativeinvīsibilīinvīsibilīinvīsibilī
vocativeinvīsibilisinvīsibilisinvīsibile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinvīsibilēsinvīsibilēsinvīsibilia
genitiveinvīsibiliuminvīsibiliuminvīsibilium
dativeinvīsibilibusinvīsibilibusinvīsibilibus
accusativeinvīsibilīs
invīsibilēs
invīsibilīs
invīsibilēs
invīsibilia
ablativeinvīsibilibusinvīsibilibusinvīsibilibus
vocativeinvīsibilēsinvīsibilēsinvīsibilia

in-vīsĭbĭlis, e, adj.,
I. invisible, unseen (post-Aug.): foramina, Cels. praef.: terra, Tert. adv. Herm. 29 init.: deus, Lact. 7, 9; Paul. Nol. Carm. 35, 208; Tert. Carn. Chr. 12: ea in nobis sunt meliora, quae sunt invisibilia, Aug. Ep. 159, 3: opera ad illos dies invisibiles pertinentia, quibus creavit omnia, i. e. when there was no human eye to see, Aug. de Gen. 6, 6 init. al.—Adv.: in-vīsĭbĭlĭter, invisibly, Tert. adv. Val. 14; Aug. de Gen. 6, 6, 10.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininvīsibilis

Latin vīsibilis Latin invīsibilis From in- + vīsibilis.

In English words that came into English from invīsibilis

  • invisibleinvīsibilis
  • invisibilityinvisibilitas

Quick answers

What does invīsibilis mean in Latin?
invīsibilis, a adjective, means “invisible”.
How do you pronounce invīsibilis?
In classical Latin, [ɪn.wiːˈsɪ.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iɱ.viˈs̬iː.bi.lis].
Where does invīsibilis come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin invīsibilis.