adjectivefirst/second-declension adjective
inviolātus
inviolātus (feminine inviolāta, neuter inviolātum)
Classical[ɪn.wi.ɔˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[iɱ.vi.oˈlaː.tus]
Meaning
- adjectiveunhurt, uninjured
- adjectiveinviolable
Latīnē defined in Latin in our graded readers
nōn laesusinviolātus -a -um — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 11
unharmed, inviolate
inviolātus -a -um — in De Bello Gallico II
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inviolātus | inviolāta | inviolātum |
| genitive | inviolātī | inviolātae | inviolātī |
| dative | inviolātō | inviolātae | inviolātō |
| accusative | inviolātum | inviolātam | inviolātum |
| ablative | inviolātō | inviolātā | inviolātō |
| vocative | inviolāte | inviolāta | inviolātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inviolātī | inviolātae | inviolāta |
| genitive | inviolātōrum | inviolātārum | inviolātōrum |
| dative | inviolātīs | inviolātīs | inviolātīs |
| accusative | inviolātōs | inviolātās | inviolāta |
| ablative | inviolātīs | inviolātīs | inviolātīs |
| vocative | inviolātī | inviolātae | inviolāta |
in-vĭŏlātus, a, um, adj.
I. Unhurt, inviolate (class.):
invulnerati inviolatique, Cic. Sest. 67, 140: corpus omnium civium, id. Rab. Perd. 4, 11: amicitia, id. Sull. 17: vita, i. e. happy, pleasant, Sil. 13, 875: terra, i. e. unploughed, Varr. R. R. 2, 1, 4: aliquid integrum atque inviolatum praestare, Cic. Cael. 5, 11. — II. Inviolable:
tribuni plebis, Liv. 3, 55: tribunicia potestas, id. 8, 54: templum, id. 2, 1: pudicitia, Ov. Liv. Aug. 43: fides publica, Sall. J. 33, 3: jus vel fas, Just. 8, 3, 13: fama, unavailable, Sall. J. 43, 1.—Adv.: invĭŏlātē, inviolably: servare memoriam alicujus, Cic. de Sen. 22, 81 fin.: servare jusjurandum, Gell. 7, 18, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-violātus adj.,
unhurt, inviolate: involnerati inviolatique: amicitia: Visam inviolatus amnem, H.: fama, without reproach, S.—Inviolable: legati, nomen ad omnīs inviolatum: templum, L.: fides publica, S.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininviolātus
Latin violātus Latin inviolātus From in- + violātus.
In English words that came into English from inviolātus
- inviolateinviolātus