LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

invincibilis

invincibilis (neuter invincibile)
Classical[ɪn.wɪŋˈkɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[iɱ.vin̠ʲˈt͡ʃiː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationinvincible, unconquerable
  2. two terminationirrefutable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinvincibilisinvincibilisinvincibile
genitiveinvincibilisinvincibilisinvincibilis
dativeinvincibilīinvincibilīinvincibilī
accusativeinvincibileminvincibileminvincibile
ablativeinvincibilīinvincibilīinvincibilī
vocativeinvincibilisinvincibilisinvincibile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinvincibilēsinvincibilēsinvincibilia
genitiveinvincibiliuminvincibiliuminvincibilium
dativeinvincibilibusinvincibilibusinvincibilibus
accusativeinvincibilīs
invincibilēs
invincibilīs
invincibilēs
invincibilia
ablativeinvincibilibusinvincibilibusinvincibilibus
vocativeinvincibilēsinvincibilēsinvincibilia

in-vincĭbĭlis, e, adj.
I. Invincible, unconquerable (post-class.): invincibile et insuperabile malum, Tert. adv. Herm. 11. —
II. Irrefutable: gravia et invincibilia dicere, App. Mag. p. 297.—Adv.: invin-cĭbĭlĭter, irrefutably, App. Flor. p. 360, 31.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininvincibilis

Latin vincibilis Latin invincibilis From in- + vincibilis.

In English words that came into English from invincibilis

  • invincibleinvincibilis

Quick answers

What does invincibilis mean in Latin?
invincibilis, a adjective, means “invincible, unconquerable; irrefutable”.
How do you pronounce invincibilis?
In classical Latin, [ɪn.wɪŋˈkɪ.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iɱ.vin̠ʲˈt͡ʃiː.bi.lis].
Where does invincibilis come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin invincibilis.