adjectivethird-declension two-termination adjective
invincibilis
invincibilis (neuter invincibile)
Classical[ɪn.wɪŋˈkɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[iɱ.vin̠ʲˈt͡ʃiː.bi.lis]
Meaning
- two terminationinvincible, unconquerable
- two terminationirrefutable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | invincibilis | invincibilis | invincibile |
| genitive | invincibilis | invincibilis | invincibilis |
| dative | invincibilī | invincibilī | invincibilī |
| accusative | invincibilem | invincibilem | invincibile |
| ablative | invincibilī | invincibilī | invincibilī |
| vocative | invincibilis | invincibilis | invincibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | invincibilēs | invincibilēs | invincibilia |
| genitive | invincibilium | invincibilium | invincibilium |
| dative | invincibilibus | invincibilibus | invincibilibus |
| accusative | invincibilīs invincibilēs | invincibilīs invincibilēs | invincibilia |
| ablative | invincibilibus | invincibilibus | invincibilibus |
| vocative | invincibilēs | invincibilēs | invincibilia |
in-vincĭbĭlis, e, adj.
I. Invincible, unconquerable (post-class.):
invincibile et insuperabile malum, Tert. adv. Herm. 11. — II. Irrefutable:
gravia et invincibilia dicere, App. Mag. p. 297.—Adv.: invin-cĭbĭlĭter, irrefutably, App. Flor. p. 360, 31. Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininvincibilis
Latin vincibilis Latin invincibilis From in- + vincibilis.
In English words that came into English from invincibilis
- invincibleinvincibilis