verbfirst conjugation
invigōrō
invigōrō (present infinitive invigōrāre, perfect active invigōrāvī, supine invigōrātum)
Classical[ɪn.wɪˈɡoː.roː]Ecclesiastical[iɱ.viˈɡɔː.ro]
Meaning
- New Latinto invigorate, strengthen
Hīs rīte perāctīs partēs dēciduae renovantur, sangvis dēbitum tenōrem cōnservat, et ā combīnātiōnibus praeternātūrālibus vindicātur; hinc dē novō invigōrātus suppetiās regiminī animālī ēlargītur: quāsvīs partēs nectare alibilī benignē irrigat, eāsque mōle suā ēlevāns, hinc corpus nūtrīrī dīcitur.https://books.google.de/books?id=Bg1mAAAAcAAJ&pg=PA5
1688, Samuel Spencer, Disputatio inauguralis de tabe 5
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | invigōrō | invigōrābam | invigōrābō | invigōrāvī | invigōrāveram | invigōrāverō |
| 2nd sg. | invigōrās | invigōrābās | invigōrābis | invigōrāvistī | invigōrāverās | invigōrāveris |
| 3rd sg. | invigōrat | invigōrābat | invigōrābit | invigōrāvit | invigōrāverat | invigōrāverit |
| 1st pl. | invigōrāmus | invigōrābāmus | invigōrābimus | invigōrāvimus | invigōrāverāmus | invigōrāverimus |
| 2nd pl. | invigōrātis | invigōrābātis | invigōrābitis | invigōrāvistis | invigōrāverātis | invigōrāveritis |
| 3rd pl. | invigōrant | invigōrābant | invigōrābunt | invigōrāvērunt invigōrāvēre | invigōrāverant | invigōrāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | invigōrem | invigōrārem | invigōrāverim | invigōrāvissem |
| 2nd sg. | invigōrēs | invigōrārēs | invigōrāverīs | invigōrāvissēs |
| 3rd sg. | invigōret | invigōrāret | invigōrāverit | invigōrāvisset |
| 1st pl. | invigōrēmus | invigōrārēmus | invigōrāverīmus | invigōrāvissēmus |
| 2nd pl. | invigōrētis | invigōrārētis | invigōrāverītis | invigōrāvissētis |
| 3rd pl. | invigōrent | invigōrārent | invigōrāverint | invigōrāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | invigōror | invigōrābar | invigōrābor |
| 2nd sg. | invigōrāris invigōrāre | invigōrābāris invigōrābāre | invigōrāberis invigōrābere |
| 3rd sg. | invigōrātur | invigōrābātur | invigōrābitur |
| 1st pl. | invigōrāmur | invigōrābāmur | invigōrābimur |
| 2nd pl. | invigōrāminī | invigōrābāminī | invigōrābiminī |
| 3rd pl. | invigōrantur | invigōrābantur | invigōrābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | invigōrer | invigōrārer |
| 2nd sg. | invigōrēris invigōrēre | invigōrārēris invigōrārēre |
| 3rd sg. | invigōrētur | invigōrārētur |
| 1st pl. | invigōrēmur | invigōrārēmur |
| 2nd pl. | invigōrēminī | invigōrārēminī |
| 3rd pl. | invigōrentur | invigōrārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | invigōrā | invigōrāre |
| pres. 2nd pl. | invigōrāte | invigōrāminī |
| fut. 2nd sg. | invigōrātō | invigōrātor |
| fut. 3rd sg. | invigōrātō | invigōrātor |
| fut. 2nd pl. | invigōrātōte | — |
| fut. 3rd pl. | invigōrantō | invigōrantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | invigōrāre | invigōrārī |
| perfect infinitive | invigōrāvisse | invigōrātum esse |
| future infinitive | invigōrātūrum esse | invigōrātum īrī |
| present participle | invigōrāns | — |
| perfect participle | — | invigōrātus |
| future participle | invigōrātūrus | invigōrandus |
gerundinvigōrandī, invigōrandō, invigōrandumsupineinvigōrātum, invigōrātū
Origins
From the phrase in vigōrem (redigere) (“to set in strength”) + -ō.
Descendants
- Englishinvigorate
In English words that came into English from invigōrō
- invigorateinvigōrātus