adverb
invicem1
invicem (not comparable)
Classical[ˈɪn.wɪ.kẽː]Ecclesiastical[ˈiɱ.vi.t͡ʃem]
Meaning
- not comparablein or by turns; alternately
Reliqui, qui domi manserunt, se atque illos alunt. Hi rursus invicem anno post in armis sunt, illi domi remanent.
(After warriors are conscripted among the fierce Suebi...) The rest remain at home, feeding themselves and the others (who are fighting). Then, again and again in turns, they take arms after a year while the others remain at home.c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 4.1 - not comparablemutually, each other, reciprocally, one another
Vixeruntque mira concordia, per mutuam caritatem et invicem se anteponendo.
They [my father-in-law Gn. Julius Agricola and his wife Domitia Decidiana] lived with outstanding harmony, by holding mutual affection and putting each other first.c. 98 CE, Tacitus, Agricola 6Hoc est praeceptum meum: ut diligatis invicem sicut dilexi vos.
(Jesus speaking to his apostles) This is my commandment: love each other as I have loved you.405 CE, Hieronymus, Vulgata Ioannes 15:12
Latīnē defined in Latin in our graded readers
alter ab alterō, mūtuōinvicem — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 23
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Vicissim · Invicem · Mutuo
Vicissim (from εἰκάζω) denotes, like on the other hand, and in hand, and in turn, a successive; invicem and mutuo, like reciprocally and in return, a mutual acting and suffering between two persons or things; invicem, more with reference to reciprocal actions; mutuo, to reciprocal or mutual states. (vi. 402.)
invĭcem, in MSS. and edd. often separately, in vĭcem (poet. in tmesi:
I.
inque vicem, Verg. G. 4, 166; id. A. 12, 502; Ov. M: 6, 631; 9, 525; id. Her. 17, 180; Stat. Th. 2, 149; 7, 817 al.), adv. in-vicis. I. Prop., by turns, in turn, one after another, alternately (class., but not in Cic.;
syn. vicissim): hi rursus in vicem anno post in armis sunt: illi domi remanent, Caes. B. G. 4, 1, 5; 7, 85, 5; Hirt. B. G. 8, 6, 4: defatigatis invicem integri succedunt, Caes. B. G. 7, 85: cum timor atque ira invicem sententias variassent, Liv. 2, 57: Etruscos, multis invicem casibus victos victoresque, id. 2, 44: regio invicem a suis atque hoste vexata, Curt. 3, 8, 8: periculum invicem metuens, Suet. Aug. 10: invicem eum odero, id. Tib. 28: praebens invicem aurem, id. Calig. 22: invicem alternis diebus modo aqua, modo vinum, Cels. 3, 2: invicem modo sedere, modo ingredi, id. 4, 24.—II. Transf., one another, each other, mutually, reciprocally (mostly post-Aug.;
syn. inter se): ibi se cognoscunt fratres invicem, Plaut. Men. Arg. 10: Aricini atque Ardeates multis invicem cladibus fessi, Liv. 3, 71, 2: adhortatio invicem totam invasit aciem, id. 6, 24, 7; 9, 3, 4; 41, 3, 3: multum sanguinem invicem hausimus, Curt. 4, 14, 17: invicem amare, Plin. Ep. 4, 1, 2; 7, 20, 7: vixerunt mira concordia, per mutuam caritatem et invicem se anteponendo, Tac. Agr. 6 init.: invicem se occidere, Eutr. 1, 10; Just. 11, 9, 13; cf.: invicem inter se gratantes, Liv. 9, 43, 17: haec invicem obstant, Quint. 4, 5, 13: homines, manibus invicem apprehensis, gradum firmant, id. 9, 4, 129: invicem ardentius diligere, Plin. Ep. 7, 20, 7: ?*!invicem se ad amorem exacuere, id. ib. 3, 7 fin.: invicem permutatae O atque U, Quint. 1, 4, 16: cuncta invicem hostilia, i. e. on both sides, Tac. H. 3, 46.—B. Esp.
1. Ad invicem (post-class.), instead of, Veg. Vet. 2, 7 fin.—
2. Ad invicem, mutually:
caritatem illorum ad invicem, Vulg. 2 Macc. 25, 32; ib. Luc. 2, 15; ib. Gen. 42, 21; so, in invicem, ib. Joan. 6, 43; ib. Rom. 1, 27: ab invicem, ib. Matt. 25, 32; ib. Dan. 13, 14: pro invicem, ib. 1 Cor. 12, 25.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-vicem or in vicem adv.,
by turns, in turn, one after another, alternately: hi rursus in vicem anno post in armis sunt, Cs.: cum timor atque ira invicem sententias variassent, L.: nos cantabimus invicem, in my turn, H.—One another, each other, mutually, reciprocally: Aricini atque Ardeates multis invicem cladibus fessi, L.: multum sanguinem invicem hausimus, Cu.: se anteponendo, Ta.: inter se gratantes, L.
Origins
in + vicem (accusative singular form of vicis)