adjectivefirst/second-declension adjective
inverēcundus
inverēcundus (feminine inverēcunda, neuter inverēcundum)
Classical[ɪn.wɛ.reːˈkʊn.dʊs]Ecclesiastical[iɱ.ve.reˈkun.dus]
Meaning
- adjectiveshameless
- adjectiveimpudent
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inverēcundus | inverēcunda | inverēcundum |
| genitive | inverēcundī | inverēcundae | inverēcundī |
| dative | inverēcundō | inverēcundae | inverēcundō |
| accusative | inverēcundum | inverēcundam | inverēcundum |
| ablative | inverēcundō | inverēcundā | inverēcundō |
| vocative | inverēcunde | inverēcunda | inverēcundum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inverēcundī | inverēcundae | inverēcunda |
| genitive | inverēcundōrum | inverēcundārum | inverēcundōrum |
| dative | inverēcundīs | inverēcundīs | inverēcundīs |
| accusative | inverēcundōs | inverēcundās | inverēcunda |
| ablative | inverēcundīs | inverēcundīs | inverēcundīs |
| vocative | inverēcundī | inverēcundae | inverēcunda |
in-vĕrēcundus, a, um (inverĕcundus, Ven. de Vit. S. Mart. 1, 393), adj.,
I. without shame, shameless, immodest.
I. Of persons:
impudens, impurus, inverecundissimus, Plaut. Rud. 3, 2, 43: deus, i. e. Bacchus, Hor. Epod. 11, 13. — II. Of things:
frons, Quint. 2, 4, 16: animi ingenium, Poët. ap. Cic. Inv. 1, 45, 83: animus, Suet. Gram. 15. —In neutr, sing.: inverecundum est, it is shameful, Dig. 32, 1, 23.—Comp.: quid inverecundius, Val. Max. 7, 7, 1.—Adv.: invĕ-rēcundē, without shame, shamelessly (postAug.): aliqua aetas fuerit, quae translationis jure uteretur inverecunde, Sen. Ep. 114, 1: dicere, Quint. 7, 4, 10: privatorum parietes, aedibus sacris inverecunde conexi, irreverently, Amm. 27, 9, 10.— Comp., Hier. Ep. 128, 2: dicere, Aug. Ep. 155, 3, § 11.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-verēcundus adj.,
without shame, unreserved, shameless, immodest: deus, i. e. Bacchus, H.: animi ingenium, Poët. ap. C.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininverēcundus
Latin verēcundus Latin inverēcundus From in- + verēcundus.