noun · femininefirst declension
inverēcundia
inverēcundia f (genitive inverēcundiae)
Classical[ɪn.wɛ.reːˈkʊn.di.a]Ecclesiastical[iɱ.ve.reˈkun.di.a]
Meaning
- shamelessness, immodesty
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | inverēcundia | inverēcundiae |
| genitive | inverēcundiae | inverēcundiārum |
| dative | inverēcundiae | inverēcundiīs |
| accusative | inverēcundiam | inverēcundiās |
| ablative | inverēcundiā | inverēcundiīs |
| vocative | inverēcundia | inverēcundiae |
invĕrēcundĭa, ae, f. inverecundus,
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininverēcundia
Latin vereor Proto-Indo-European *sekʷ-der. Proto-Italic *sekʷondo- Latin secundus Latin -cundus Latin verēcundus Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin verēcundia Latin inverēcundia From in- + verēcundia.