adjectivefirst/second-declension adjective
intumulātus
intumulātus (feminine intumulāta, neuter intumulātum)
Classical[ɪn.tʊ.mʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[in.tu.muˈlaː.tus]
Meaning
- adjectiveunburied
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | intumulātus | intumulāta | intumulātum |
| genitive | intumulātī | intumulātae | intumulātī |
| dative | intumulātō | intumulātae | intumulātō |
| accusative | intumulātum | intumulātam | intumulātum |
| ablative | intumulātō | intumulātā | intumulātō |
| vocative | intumulāte | intumulāta | intumulātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | intumulātī | intumulātae | intumulāta |
| genitive | intumulātōrum | intumulātārum | intumulātōrum |
| dative | intumulātīs | intumulātīs | intumulātīs |
| accusative | intumulātōs | intumulātās | intumulāta |
| ablative | intumulātīs | intumulātīs | intumulātīs |
| vocative | intumulātī | intumulātae | intumulāta |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-tumulātus adj.,
unburied, O.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinintumulātus
Latin tumulātus Latin intumulātus From in- + tumulātus.