LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

intumulātus

intumulātus (feminine intumulāta, neuter intumulātum)
Classical[ɪn.tʊ.mʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[in.tu.muˈlaː.tus]

Meaning

  1. adjectiveunburied

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeintumulātusintumulātaintumulātum
genitiveintumulātīintumulātaeintumulātī
dativeintumulātōintumulātaeintumulātō
accusativeintumulātumintumulātamintumulātum
ablativeintumulātōintumulātāintumulātō
vocativeintumulāteintumulātaintumulātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeintumulātīintumulātaeintumulāta
genitiveintumulātōrumintumulātārumintumulātōrum
dativeintumulātīsintumulātīsintumulātīs
accusativeintumulātōsintumulātāsintumulāta
ablativeintumulātīsintumulātīsintumulātīs
vocativeintumulātīintumulātaeintumulāta

in-tŭmŭlātus, a, um, adj.,
I. unburied, Ov. H. 2, 136.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinintumulātus

Latin tumulātus Latin intumulātus From in- + tumulātus.

Quick answers

What does intumulātus mean in Latin?
intumulātus, a adjective, means “unburied”.
How do you pronounce intumulātus?
In classical Latin, [ɪn.tʊ.mʊˈɫaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.tu.muˈlaː.tus].
Where does intumulātus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin intumulātus.