adjectivefirst/second-declension adjective
intribulātus
intribulātus (feminine intribulāta, neuter intribulātum)
Classical[ɪn.trɪ.bʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[in.tri.buˈlaː.tus]
Meaning
- adjectivepressed (out)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | intribulātus | intribulāta | intribulātum |
| genitive | intribulātī | intribulātae | intribulātī |
| dative | intribulātō | intribulātae | intribulātō |
| accusative | intribulātum | intribulātam | intribulātum |
| ablative | intribulātō | intribulātā | intribulātō |
| vocative | intribulāte | intribulāta | intribulātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | intribulātī | intribulātae | intribulāta |
| genitive | intribulātōrum | intribulātārum | intribulātōrum |
| dative | intribulātīs | intribulātīs | intribulātīs |
| accusative | intribulātōs | intribulātās | intribulāta |
| ablative | intribulātīs | intribulātīs | intribulātīs |
| vocative | intribulātī | intribulātae | intribulāta |
intrĭbŭlātus, a, um, adj. 1. in-tribulo,
I. pressed, pressed out (ante-class.), Cato, R. R. 127.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinintribulātus
Latin tribulātus Latin intribulātus From in- + tribulātus.