LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

intribulātus

intribulātus (feminine intribulāta, neuter intribulātum)
Classical[ɪn.trɪ.bʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[in.tri.buˈlaː.tus]

Meaning

  1. adjectivepressed (out)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeintribulātusintribulātaintribulātum
genitiveintribulātīintribulātaeintribulātī
dativeintribulātōintribulātaeintribulātō
accusativeintribulātumintribulātamintribulātum
ablativeintribulātōintribulātāintribulātō
vocativeintribulāteintribulātaintribulātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeintribulātīintribulātaeintribulāta
genitiveintribulātōrumintribulātārumintribulātōrum
dativeintribulātīsintribulātīsintribulātīs
accusativeintribulātōsintribulātāsintribulāta
ablativeintribulātīsintribulātīsintribulātīs
vocativeintribulātīintribulātaeintribulāta

intrĭbŭlātus, a, um, adj. 1. in-tribulo,
I. pressed, pressed out (ante-class.), Cato, R. R. 127.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinintribulātus

Latin tribulātus Latin intribulātus From in- + tribulātus.

Quick answers

What does intribulātus mean in Latin?
intribulātus, a adjective, means “pressed (out)”.
How do you pronounce intribulātus?
In classical Latin, [ɪn.trɪ.bʊˈɫaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.tri.buˈlaː.tus].
Where does intribulātus come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin intribulātus.