adjectivethird-declension two-termination adjective
intolerābilis
intolerābilis (neuter intolerābile, comparative intolerābilior)
Classical[ɪn.tɔ.ɫɛˈraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[in.to.leˈraː.bi.lis]
Meaning
- two terminationintolerable, insupportable
- two terminationimpatient
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | intolerābilis | intolerābilis | intolerābile |
| genitive | intolerābilis | intolerābilis | intolerābilis |
| dative | intolerābilī | intolerābilī | intolerābilī |
| accusative | intolerābilem | intolerābilem | intolerābile |
| ablative | intolerābilī | intolerābilī | intolerābilī |
| vocative | intolerābilis | intolerābilis | intolerābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | intolerābilēs | intolerābilēs | intolerābilia |
| genitive | intolerābilium | intolerābilium | intolerābilium |
| dative | intolerābilibus | intolerābilibus | intolerābilibus |
| accusative | intolerābilīs intolerābilēs | intolerābilīs intolerābilēs | intolerābilia |
| ablative | intolerābilibus | intolerābilibus | intolerābilibus |
| vocative | intolerābilēs | intolerābilēs | intolerābilia |
in-tŏlĕrābĭlis, e, adj.
I. Act., that cannot bear a thing, impatient (ante-class.): didicisset id ferre, et non esset intolerabilis, Afran. ap. Non. 125, 25 (Com. Fragm. v. 255 Rib.). —
II. Pass., that cannot be borne, insupportable, intolerable (class.):
sumptus, Plaut. Aul. 3, 5, 59: odor, Cic. N. D. 2, 50: frigus, id. Rosc. Am. 45: dolor, id. Ac. 2, 8: potentia, Cic. Verr. 1, 12, 35: vitium, id. Or. 65 fin.: verba, id. ib. 8, 26: insolentia, id. Q. Fr. 1, 1, 14: saevitia, Gai. Inst. 1, 53; Liv. 1, 53, 5: regium nomen Romae, id. 27, 19: Cornelius arrogantiā, Suet. Galb. 14: vitium, Juv. 6, 413: injuria, Mos. et Rom. Leg. Coll. 3, 3, 2.—Comp.: multo intolerabilior, Cic. Fam. 4, 3, 1: factum, Suet. Caes. 78: intolerabilius nihil est quam femina dives, Juv. 6, 460.—B. Irresistible:
vis Romanorum, Liv. 6, 32, 8.— Adv.: intŏlĕrābĭlĭter, insupportably, intolerably, Col. 1, 4, 9.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-tolerābilis e, adj.
with comp, irresistible: vis Romanorum, L.—Insupportable, intolerable: frigus: potentia: regium nomen Romae, L.: vitium, Iu.: multo intolerabilior: Intolerabilius nihil est quam, etc., Iu.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinintolerābilis
Latin tolerābilis Latin intolerābilis From in- + tolerābilis.
Descendants
- Catalanintolerable
- Englishintolerable
- Frenchintolérable
- Portugueseintolerável
- Spanishintolerable
In English words that came into English from intolerābilis
- intolerableintolerābilis