noun · neutersecond declension
intestīna
intestīna n pl (genitive intestīnōrum)
Classical[ɪn.tɛsˈtiː.na]Ecclesiastical[in.tesˈtiː.na]
Meaning
- the guts; entrails
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | intestīna |
| genitive | — | intestīnōrum |
| dative | — | intestīnīs |
| accusative | — | intestīna |
| ablative | — | intestīnīs |
| vocative | — | intestīna |
intestīna, ōrum, v. intestinus.