LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

īnsusurrō

īnsusurrō (present infinitive īnsusurrāre, perfect active īnsusurrāvī, supine īnsusurrātum)
Classical[ĩː.sʊˈsʊr.roː]Ecclesiastical[in.suˈs̬ur.ro]

Meaning

  1. to insinuate
  2. to suggest
  3. to whisper

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.īnsusurrōīnsusurrābamīnsusurrābōīnsusurrāvīīnsusurrāveramīnsusurrāverō
īnsusurrārō
2nd sg.īnsusurrāsīnsusurrābāsīnsusurrābisīnsusurrāvistī
īnsusurrāstī
īnsusurrāverās
īnsusurrārās
īnsusurrāveris
3rd sg.īnsusurratīnsusurrābatīnsusurrābitīnsusurrāvitīnsusurrāverat
īnsusurrārat
īnsusurrāverit
īnsusurrārit
1st pl.īnsusurrāmusīnsusurrābāmusīnsusurrābimusīnsusurrāvimusīnsusurrāverāmusīnsusurrāverimus
īnsusurrārimus
2nd pl.īnsusurrātisīnsusurrābātisīnsusurrābitisīnsusurrāvistis
īnsusurrāstis
īnsusurrāverātis
īnsusurrārātis
īnsusurrāveritis
īnsusurrāritis
3rd pl.īnsusurrantīnsusurrābantīnsusurrābuntīnsusurrāvērunt
īnsusurrāvēre, īnsusurrārunt
īnsusurrāverant
īnsusurrārant
īnsusurrāverint
īnsusurrārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.īnsusurremīnsusurrāremīnsusurrāverim
īnsusurrārim
īnsusurrāvissem
īnsusurrāssem
2nd sg.īnsusurrēsīnsusurrārēsīnsusurrāverīsīnsusurrāvissēs
īnsusurrāssēs
3rd sg.īnsusurretīnsusurrāretīnsusurrāverit
īnsusurrārit
īnsusurrāvisset
īnsusurrāsset
1st pl.īnsusurrēmusīnsusurrārēmusīnsusurrāverīmus
īnsusurrārīmus
īnsusurrāvissēmus
īnsusurrāssēmus
2nd pl.īnsusurrētisīnsusurrārētisīnsusurrāverītis
īnsusurrārītis
īnsusurrāvissētis
īnsusurrāssētis
3rd pl.īnsusurrentīnsusurrārentīnsusurrāverint
īnsusurrārint
īnsusurrāvissent
īnsusurrāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.īnsusurrorīnsusurrābarīnsusurrābor
2nd sg.īnsusurrāris
īnsusurrāre
īnsusurrābāris
īnsusurrābāre
īnsusurrāberis
īnsusurrābere
3rd sg.īnsusurrāturīnsusurrābāturīnsusurrābitur
1st pl.īnsusurrāmurīnsusurrābāmurīnsusurrābimur
2nd pl.īnsusurrāminīīnsusurrābāminīīnsusurrābiminī
3rd pl.īnsusurranturīnsusurrābanturīnsusurrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.īnsusurrerīnsusurrārer
2nd sg.īnsusurrēris
īnsusurrēre
īnsusurrārēris
īnsusurrārēre
3rd sg.īnsusurrēturīnsusurrārētur
1st pl.īnsusurrēmurīnsusurrārēmur
2nd pl.īnsusurrēminīīnsusurrārēminī
3rd pl.īnsusurrenturīnsusurrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.īnsusurrāīnsusurrāre
pres. 2nd pl.īnsusurrāteīnsusurrāminī
fut. 2nd sg.īnsusurrātōīnsusurrātor
fut. 3rd sg.īnsusurrātōīnsusurrātor
fut. 2nd pl.īnsusurrātōte—
fut. 3rd pl.īnsusurrantōīnsusurrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveīnsusurrāreīnsusurrārī
perfect infinitiveīnsusurrāvisse
īnsusurrāsse
īnsusurrātum esse
future infinitiveīnsusurrātūrum esseīnsusurrātum īrī
present participleīnsusurrāns—
perfect participle—īnsusurrātus
īnsusurrāta, īnsusurrātā, īnsusurrātae, īnsusurrātam, īnsusurrātārum, īnsusurrātās, īnsusurrātī, īnsusurrātōrum, īnsusurrātōs
future participleīnsusurrātūrus
īnsusurrātūra, īnsusurrātūrā, īnsusurrātūrae, īnsusurrātūram, īnsusurrātūrārum, īnsusurrātūrās, īnsusurrātūre, īnsusurrātūrī, īnsusurrātūrīs, īnsusurrātūrō, īnsusurrātūrōrum, īnsusurrātūrōs, īnsusurrātūrum
īnsusurrandus
īnsusurranda, īnsusurrandā, īnsusurrandae, īnsusurrandam, īnsusurrandārum, īnsusurrandās, īnsusurrande, īnsusurrandīs, īnsusurrandōrum, īnsusurrandōs
gerundīnsusurrandī, īnsusurrandō, īnsusurrandumsupineīnsusurrātum, īnsusurrātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

in aurem alicui dicere (insusurrare) aliquid
to whisper something in a person's ears.

in-sŭsurro, āvi, ātum, 1, v. n. and a.
I. , to whisper in, into, or to; to insinuate, suggest.
I. Lit.
(a). Neutr.: alicui, Cic. Tusc. 5, 36, 103: in aures, id. Q. Fr. 1, 1, 4: ad aurem familiariter, Cic. Verr. 2, 5, 41, § 107: modo insusurrans, Suet. Cal. 22.— Impers.: in aurem ejus insusurratum, Cic. Verr. 2, 1, 46, § 120.—
(b). Act.: alicui cantilenam, Cic. Att. 1, 19, 8: vota diis, Sen. Ep. 10: insusurratum nomen, id. Brev. Vit. 14. —
II. Transf.: non solum nauta significat, sed etiam Favonius ipse insusurrat, navigandi nobis tempus esse, suggests to us, reminds us, Cic. Ac. 2, 48, 147.

Origins

From in- + susurrō.

Quick answers

What does īnsusurrō mean in Latin?
īnsusurrō, a verb, means “to insinuate; to suggest; to whisper”.
What are the principal parts of īnsusurrō?
īnsusurrō, īnsusurrāre, īnsusurrāvī, īnsusurrātum (first conjugation).
How do you pronounce īnsusurrō?
In classical Latin, [ĩː.sʊˈsʊr.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.suˈs̬ur.ro].