noun · femininethird declension
īnsurrēctiō
īnsurrēctiō f (genitive īnsurrēctiōnis)
Classical[ĩː.sʊrˈreːk.ti.oː]Ecclesiastical[in.surˈrɛk.t͡si.o]
Meaning
- A rising up; insurrection, rebellion.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | īnsurrēctiō | īnsurrēctiōnēs |
| genitive | īnsurrēctiōnis | īnsurrēctiōnum |
| dative | īnsurrēctiōnī | īnsurrēctiōnibus |
| accusative | īnsurrēctiōnem | īnsurrēctiōnēs |
| ablative | īnsurrēctiōne | īnsurrēctiōnibus |
| vocative | īnsurrēctiō | īnsurrēctiōnēs |
insurrectĭo, ōnis, f. insurgo,
I. a rising up, insurrection: insurrectio, ἐπανάστασις, Gloss. Philox.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin īnsurrēctiō From īnsurgō (“rise up, upon or against”) + -tiō.
Descendants
- Catalaninsurrecció
- Englishinsurrection
- Frenchinsurrection
- Italianinsurrezione
- Occitaninsurreccion
- Portugueseinsurreição
- Romanianinsurecție
- Spanishinsurrección
- Galicianinsurrección
In English words that came into English from īnsurrēctiō
- insurrectionīnsurrēctiōnem