LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

īnsuēfactus

īnsuēfactus (feminine īnsuēfacta, neuter īnsuēfactum)
Classical[ĩː.su.eːˈfak.tʊs]Ecclesiastical[in.su.eˈfak.tus]

Meaning

  1. adjectiveaccustomed, habituated
  2. adjectivewell trained

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnsuēfactusīnsuēfactaīnsuēfactum
genitiveīnsuēfactīīnsuēfactaeīnsuēfactī
dativeīnsuēfactōīnsuēfactaeīnsuēfactō
accusativeīnsuēfactumīnsuēfactamīnsuēfactum
ablativeīnsuēfactōīnsuēfactāīnsuēfactō
vocativeīnsuēfacteīnsuēfactaīnsuēfactum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnsuēfactīīnsuēfactaeīnsuēfacta
genitiveīnsuēfactōrumīnsuēfactārumīnsuēfactōrum
dativeīnsuēfactīsīnsuēfactīsīnsuēfactīs
accusativeīnsuēfactōsīnsuēfactāsīnsuēfacta
ablativeīnsuēfactīsīnsuēfactīsīnsuēfactīs
vocativeīnsuēfactīīnsuēfactaeīnsuēfacta

insŭēfactus, a, um, adj. 1. in-sueofacio,
I. accustomed, habituated (= assuetus): equi, Caes. B. G. 4, 24, 3.

Quick answers

What does īnsuēfactus mean in Latin?
īnsuēfactus, a adjective, means “accustomed, habituated; well trained”.
How do you pronounce īnsuēfactus?
In classical Latin, [ĩː.su.eːˈfak.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.su.eˈfak.tus].