adjectivefirst/second-declension adjective
īnsuēfactus
īnsuēfactus (feminine īnsuēfacta, neuter īnsuēfactum)
Classical[ĩː.su.eːˈfak.tʊs]Ecclesiastical[in.su.eˈfak.tus]
Meaning
- adjectiveaccustomed, habituated
- adjectivewell trained
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsuēfactus | īnsuēfacta | īnsuēfactum |
| genitive | īnsuēfactī | īnsuēfactae | īnsuēfactī |
| dative | īnsuēfactō | īnsuēfactae | īnsuēfactō |
| accusative | īnsuēfactum | īnsuēfactam | īnsuēfactum |
| ablative | īnsuēfactō | īnsuēfactā | īnsuēfactō |
| vocative | īnsuēfacte | īnsuēfacta | īnsuēfactum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsuēfactī | īnsuēfactae | īnsuēfacta |
| genitive | īnsuēfactōrum | īnsuēfactārum | īnsuēfactōrum |
| dative | īnsuēfactīs | īnsuēfactīs | īnsuēfactīs |
| accusative | īnsuēfactōs | īnsuēfactās | īnsuēfacta |
| ablative | īnsuēfactīs | īnsuēfactīs | īnsuēfactīs |
| vocative | īnsuēfactī | īnsuēfactae | īnsuēfacta |
insŭēfactus, a, um, adj. 1. in-sueofacio,
I. accustomed, habituated (= assuetus):
equi, Caes. B. G. 4, 24, 3.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īnsuēfactus adj.
insuesco + facio, accustomed, habituated (adsuetus): equi, Cs.